In Schotland wordt een moeras gedefinieerd als land dat noch bebost noch bewerkt is. In een bredere ecologische zin, bestaat het uit een onbewerkt hoogland gebied gekenmerkt door hoge neerslag, zure grond, en laag, struikachtig begroeiing. Het wordt geschat dat 12 procent van Schotlands landmassaat uit moerassen bestaat. Hoewel een moeras kan verwijzen naar een breed scala terreinen, van heuveltop graslanden tot moerassen, zijn de meeste van Schotlands moerassen struikheide moerassen.
Een moeras is slechts een deels natuurlijk kenmerk. Het bestaat voornamelijk uit vegetatie die de ondergroei van een bos zou vormen. Gelaten aan zichzelf, zou een struikheide moeras langzaam terugkeren naar een beboste toestand. Moerassen werden gecreëerd door vroege jagers die de bossen verbrandden om prooidieren op te scheuchen, creërend kunstmatige openingen voor grazende dieren in het proces. Ze worden vandaag de dag onderhouden door periodieke cycli van branden die herbebossing voorkomen en de moerassen hun kenmerkende plekkige uiterlijk geven.
De grondbedekking voor de meeste Schotse moerassen is struikheide, een laag, struikachtig groenblijvend struik. Er zijn verschillende variëteiten struikheide die groeien en bloeien op verschillende snelheden, maar ze produceren allemaal de kenmerkende speerachtige bos paarse bloemen. Jonge struikheide biedt weidegrond voor een reeks dieren inclusief schapen, runderen, herten, en konijnen. Echter, als het niet periodiek verbrand wordt, zal struikheide uitgroeien tot houtige dichtingen die niet kunnen worden begraasd. Dit is nog een reden voor het frequente verbranden van moerasgebieden in Schotland.
Struikheide moerassen ondersteunen rode herten en wilde konijnen en hazen, en zijn onder de enigste habitats voor deze dieren in Schotland. Daarnaast zijn ze het enig habitat van de roode hoender, wat Britains enige inheemse endemische soort is. Als gevolg ondersteunen ze ook significante populaties van blauwe kiekendieven. De lange geschiedenis van moerasland in Schotland heeft diep gewortelde ecosystemen gecreëerd die niet zouden kunnen overleven zonder het bestaan van struikheide moerassen.
Vanwege hun semi-kunstmatige aard, moeten struikheide moerassen continu verzorgd worden om te overleven. Moerassen krimpen in Schotland, door zowel bewassing als herbebossing. Terwijl de meeste herbebossing intentioneel is, zal het simpel verwaarlozen om moerassen regelmatig te verbranden uiteindelijk resulteren in een langzame overname door bomen, waardoor struikheide tot de ondergroei wordt gedrongen. Conservatie-inspanningen zijn gaande door milieuactivisten en jagers. Beide groepen willen de unieke mengels van flora en fauna behouden die de Schotse moerassen ondersteunen.
De Russische Steppen bedekken een gigantisch landoppervlak in het hart van het Eurasische continent, strekkend van de westelijke helft van de Noord-Kaukasische Vlakte, oostwaarts tot de zuidelijke Volgavallei, zuidwaarts tot de Oeral en westwaarts tot delen van Siberië. De centrale ligging van deze
Trochus shells zijn middelgrote tot grote oceaan slakkenhuisjes die in de Indische Stille Oceaan regio worden gevonden. Volgens de Marine Education Society of Australasia heeft de vraag naar commerciële producten gemaakt van Trochus shells Trochus boeren aan de kusten van Australië en Indonesië dece
Ierlands dramatische kustgeografie, gehitscht door ruwe Atlantische zeeen in een reeks stijgende kliffen en schroeve uiteinden, heeft de menselijke verbeelding gevangen sinds het gebied voor het eerst bewoond werd. Onder deze kliffen steken er een paar — letterlijk — eruit. Een tocht lan
