Trochus shells zijn middelgrote tot grote oceaan slakkenhuisjes die in de Indische Stille Oceaan regio worden gevonden. Volgens de Marine Education Society of Australasia heeft de vraag naar commerciële producten gemaakt van Trochus shells Trochus boeren aan de kusten van Australië en Indonesië decennialang in stand gehouden. Terwijl geschatte 7.000 ton Trocus shells jaarlijks geoogst worden, hebben koraalrif sanctuaria die helpen overvissing te voorkomen en schelppopulaties te beschermen, gedijt sinds de jaren 80.
Trochus shells kunnen tot 13 cm lang groeien. De meeste zijn wit met gevlekte tinten van paars, rood en blauwgroen. De schelpen zijn geband met scheidende groeven en getextureerd met een volledig geribbeld oppervlak of een uitstekende knopachtige vorm. De getextureerde oppervlakte van deze schelpen zit boven een laag parelmoer, wat de kern is van hun commerciële exploitatie. De Trochus schelp heeft ook een kenmerkende platte bodem en trechtervorm.
De Trochus niloticus slak is het grootste type slak. Het komt oorspronkelijk uit de Indische Stille Oceaan regio, die strekt zich uit van de oostkust van Afrika tot Azië en verder naar het oosten van Nieuw-Zeeland. De zeeslak is een lid van de Trochidea familie, gekenmerkt als een topschelp bewoner. Als alle topschelp bewoners, is de Trochus niloticus herbivoreus en bloeit in getemperde wateren.
Volgens het World Fish Center hebben Micronese Trochus schelp sanctuaria populaties beschermd door verzameling en visserij te verbieden van de jaren 80 tot in de jaren 2000. De Trochus schelp wordt gezocht om zijn bewoners vlees alsook zijn waardevolle laag parelmoer. In 2011 beweerde de Marine Education Society of Australia dat het parelbedrijf van deze schelpen $60 miljoen per jaar genereerde. Sanctuaria worden typisch ontwikkeld in koraalrif locaties waar de Trochus weinig natuurlijke roofdieren heeft. Sanctuaria locaties omvatten Kosae in de Federale Staten van Micronesië en Koror, Palau.
Bewoonde Trochus schelpen zijn veelvoorkomend in diepe en open zeeen, rotsachtige kusten en koraalriffen. Onbewoonde Trochus schelpen kunnen op de kusten van Afrika en landen in de regio Australasië worden gevonden, waaronder Nieuw-Zeeland, Australië, Azië en Papoea-Nieuw-Guinea. Een aantal Trocus boerderijen, die de schelpen oogsten voor hun parelmoer, opereren in de getemperde wateren van noordwestelijk Australië en Indonesië.
De Russische Steppen bedekken een gigantisch landoppervlak in het hart van het Eurasische continent, strekkend van de westelijke helft van de Noord-Kaukasische Vlakte, oostwaarts tot de zuidelijke Volgavallei, zuidwaarts tot de Oeral en westwaarts tot delen van Siberië. De centrale ligging van deze
De rode kangoeroe is een buideldier dat in Australië woont. Er is een rijke populatie van hen in dat land. Alleen het mannetje heeft roodachtig vacht; het vrouwtje is grijs. Rode kangoeroes, die samen leven in groepen genaamd mobs, kunnen bijna 9 meter ver vooruit springen en een topsnelheid van 56
Ierlands dramatische kustgeografie, gehitscht door ruwe Atlantische zeeen in een reeks stijgende kliffen en schroeve uiteinden, heeft de menselijke verbeelding gevangen sinds het gebied voor het eerst bewoond werd. Onder deze kliffen steken er een paar — letterlijk — eruit. Een tocht lan
