De Russische Steppen bedekken een gigantisch landoppervlak in het hart van het Eurasische continent, strekkend van de westelijke helft van de Noord-Kaukasische Vlakte, oostwaarts tot de zuidelijke Volgavallei, zuidwaarts tot de Oeral en westwaarts tot delen van Siberië. De centrale ligging van deze regio weerspiegelt de cruciale rol die de ontwikkeling ervan heeft gespeeld in de geschiedenis van Rusland.
De Russische Steppen vormen een uitgestrekte vlakte, soms golvend, soms volledig plat. De enorme vlaktes worden natuurlijk alleen onderbroken door rivieren als de Don, Volga en Oeral en hun zijrivieren. Het steppeklimaat is semi-aride, met korte, warme zomers en lange, koude winters. Minimale neerslag — het gebied ontjaagt minder dan 400 mm per jaar — gecombineerd met regelmatig voorkomende hete, droge oostwind uit Azië, maakt de regio vatbaar voor periodieke droogtes.
In de natuurlijke staat bestond de flora van de Russische Steppen voornamelijk uit grassen, met name veerkruid, kruiden, wilde bloemen en struiken met hier en daar bosjes bomen. De overlevende inheemse fauna is evenzowaar spaarzaam. Knagdiere, waaronder marmotten, hamsters, fretten en andere wezelachtigen, molratten en vijf soorten susliks (een soort grondeekhoorn), zijn vandaag de dag de meest voorkomende soorten. Voor de menselijke activiteit waren de steppen vol met grotere zoogdieren zoals bizons, antilopen en de Tataarse vos, maar deze zijn nu ernstig bedreigd.
Eeuwenlang waren de primaire bewoners van de Russische Steppen Turkse en Mongole nomadische veeherders. Als herders brandden ze bomen neer om de uitbreiding van grassen te stimuleren, zodat hun kuddes meer weidegrond hadden, waardoor ze Slavische boeren dieper in de bossen van het noorden en westen deden terugtrekken. Zodra Ivan IV de regio in de middeleeuwse 16e eeuw voor Rusland veroverde, namen Slaven, met name de Kazachen, de controle over het gebied, maar begonnen pas in de 18e eeuw met landbouw.
Zodra landbouwkundig gebruik van de steppen in de middeleeuwse 18e eeuw begon, explodeerde de bevolking van de regio van minder dan 400.000 tot bijna 15 miljoen aan het einde van de 19e eeuw. Ze ploegden weidegrond om tot voedzame, bewerkbare grond voor graanteelt. De verwijdering van al zeldzame bomen door boeren leidde tot bodemerosie, klimaatverandering en verwoestende stofstormen. In de loop der jaren werden verschillende voorstellen gedaan voor strategisch aanplanten van bomen en irrigatietechnieken om de bodem te benutten voor graanteelt. Vandaag is de grootste zorghoe men de zwaar uitgeputte bodem kan herstellen tot haar vroegere rijke, vruchtbare staat.
De rode kangoeroe is een buideldier dat in Australië woont. Er is een rijke populatie van hen in dat land. Alleen het mannetje heeft roodachtig vacht; het vrouwtje is grijs. Rode kangoeroes, die samen leven in groepen genaamd mobs, kunnen bijna 9 meter ver vooruit springen en een topsnelheid van 56
Net als de Verenigde Staten, is Rusland een federatie. De Russische Federatie heeft 83 federale onderwerpen of sub-nationale overheidsniveaus. Elk federaal onderwerp wordt vertegenwoordigd door twee delegaten in de Federatie Raad, wat de bovenkamer is van de Federale Vergadering. Onderwerpen zijn oo
De oorspronkelijke vlag van Oklahoma was een witte ster op een rode achtergrond, met het nummer 46 in de ster, omdat Oklahoma de 46e staat was die de VS betrad. Dit werd in 1925 gewijzigd, omdat men vond dat de oude vlag geassocieerd kon worden met communisme (de vlag van China heeft ook sterren op
