Duizenden jaren lang diende het Redwood-bos in Noord-Californië als schuilplaats voor veel levende wezens. Maar in recente decennia werd het bos bijna vernietigd voor het hout door de houtindustrie. Gelukkig heeft de overheid stappen ondernomen om deze waardevolle houtgronden te redden, door parken en reservaten in California en andere staten aan te wijzen.
Redwood-bossen groeien langs de Pacifische kust van Californië en strekken zich uit naar zuidwest Oregon. In de vroege jaren 1850 was bijna 400.000 hectare van de Oregon- en Californiële kust bedekt met deze reuzebomen. Redwoods zijn resistent tegen insecten en brand en kunnen meer dan 2.000 jaar oud worden. Er zijn ook bijna 50 prehistorische archeologische vindplaatsen binnen de bosgrenzen.
Redwoods kunnen in zuivere bestanden groeien of gemengd met andere boomsoorten. Individuele bomen kunnen aangetroffen worden naast vegetatie zoals duinkruiden en Pygmy Cypress. Andere veelvoorkomende loofbomen in het gebied zijn California Bay Laurel, Coast Live Oak, Big Leaf Maple, Madrone, Tan Oak en Canyon Live Oak. Gebieden waar Redwood de dominante soort is, heten Redwood-bossen.
In 1922 sloten 10 bedrijven zich samen en startten een herbebossingsprogramma. Zij richtten drie kwekerijen op bij Fort Bragg, Scotia en Casper. Ze plantten ongeveer 12 miljoen bomen op 10.700 hectare over een periode van negen jaar. Tachtig procent van de geplanten bomen waren Redwoods. Helaas overleefde slechts ongeveer 20 procent van de nieuwe bomen. Tekortkomende kennis, gebrek aan participatie van andere bedrijven en kaalhakken voor hout droegen bij aan het lage succespercentage. Boswachters pleitten voor een nieuw houtkapstelsel, selectief kappen, en het kaalhakstelsel werd afgeschaft. In 1934 werd een tractor ontwikkeld om grote stammen te hanteren, wat selectief kappen standaardpraktijk maakte.
Jammer genoeg zijn bomen van meer dan 2000 jaar oud gekapt voor gebruik als spoorwegtraversen, dakschindelen, hekpalen en dergelijk. Behoud van Redwood-soorten tot ongeveer 1900 was volledig gericht op de Giant Sequoia. In 1918 richtten Osborn, Grant en Merriam de Save-the-Redwoods League op. Deze liga creëerde vier staatsparken in de jaren '20 en '30. Hierdoor zullen toekomstige generaties een bomen-erfgoed ontvangen van eerdere inspanningen.
In de afgelopen 10.000 jaar hebben de Redwood-aantallen zich samengehaald en uitgebreid. Op dit moment lijkt de soort in zijn zuidelijke bereik te krimpen en naar het noorden te expanderen. Ondanks de lange algemene geschiedenis, heeft de Redwood-soort een korte hedendaagse geschiedenis. Veranderingen in het milieu de afgelopen 4.000 jaar weerspiegelen zich in oude-groei Redwood. De jongere redwood-bossen reflecteren deze korte geschiedenis. Vragen over het voortbestaan van de Redwood kunnen in de toekomst rijzen door opwarming van de aarde en door de mens veroorzaakte milieuveranderingen.
Vanaf midden de jaren 1850 speelden de reusachtige redwoodbomen van noord-Californië een belangrijke rol in de houtindustrie. De grootte en het gewicht van de bomen betekenden dat alleen spoorwegen het waardevolle hout naar steden door de staat konden transporteren. Vandaag de dag zijn de commerciël
Sint Kitts is een van de meest uitgestrekte en mooiste Caraïbische eilanden. De rustige sfeer doet echter geen recht aan een geschiedenis die het eiland zag als een cruciale locatie in de pogingen van verschillende machten om de regio te controleren. Gelegen in het gebied waar de Caraïbische en Atla
De township Pequannock, New Jersey, ligt 35 mijl ten westen van New York City. De naam van de stad komt uit de taal van de Lenni-Lenape-indianenstam die het land bewoonde voordat Europese kolonisten arriveerden. Pequannock speelde een rol in de Amerikaanse Oorlog voor de Onafhankelijkheid, en tijden
