Voor velen is de Caraïben het dichtstbijzijnde aan het paradijs op aarde. Met ongerepte stranden en constant warm, zonnig weer is het geen verrassing dat de regio favoriet is bij toeristen en locals. Maar het waren niet zon en zand die de eerste drie grote groepen vestigers naar de Caraïben brachten. Someren kwamen uit ontdekkingsdrang, anderen werden gedwongen gebracht, weer anderen zochten economische voorspoed.
De eerste mensen die in de Caraïben arriveerden, waren de Arawaks. Ze migreerden noordwaarts vanuit Zuid-Amerika op zoek nach avontuur en bevolkten veel eilanden. De Arawaks werden uiteindelijk uitgewist door de Caribs, wier nakomelingen zichzelf andere namen gaven per eiland. Op de Bahama's noemden ze zich Lucayanos. Mensen van Arawak-afstamming noemen zichzelf Borequinos of Boriquas op Puerto Rico. De Carib-bevolking werd naar de uitsterving gedreven, maar op Dominica bestaat nog een Carib-gebied waar veel Kalinago-mensen (zo noemen ze zichzelf) leven.
Europeanen kwamen wonen in de Caraïben na Columbus' bezoek in 1492. De overvloed aan kostbare hulpbronnen – goud, zilver – moedigde Europeanen aan om zich op verschillende eilanden te vestigen. Bij vestiging werd de lokale bevolking in slavernij gedwongen. In de loop van de tijd koloniseerden verschillende Europese monarchieën bepaalde eilanden: de Fransen (Guadeloupe, Martinique, Marie-Galante), de Nederlanders (Saba, Curaçao, Aruba, St. Maarten), de Britten (Jamaica, Trinidad en Tobago, Barbados, Bahama's). Elk land stuurde burgers naar hun geclaimde eilanden, wiens nakomelingen er nog steeds wonen.
Rauwe materialen en hulpbronnen (edelmetaalen, specerijen, suikerriet) werden naar Europa geschipperd om koningen en welgestelde financiërs van ontdekkingstochten te verrijken. Om deze hulpbronnen te winnen, werd de inheemse bevolking gedwongen te werken en veel Carib-Indianen uitgewist. Om de benodigde arbeidskracht te handhaven, werden Afrikanen gedwongen de Caraïben in als slaven. Tussen 1640 en 1808 werden zo'n 1,6 miljoen Afrikanen naar het Britse Caraïbische gebied gebracht. Uiteindelijk overtroffen Afrikanen de Europese vestigers en vormen ze de meerderheidsgroep in de regio.
Na de slavernijafschaffing moesten voormalige slaven op de Britse Caraïbische eilanden nog vier jaar voor hun vroegere eigenaren werken. Na die periode kozen velen voor ander werk, wat een arbeidstekort creëerde. Om dit op te lossen, werden Aziaten aangemoedigd naar de Caraïben te emigreeren. De grootste groep kwam uit India als contractarbeiders (indentured servants), maar ook velen uit China.
De Savanes regio is een zelden bezochte regio van Togo die grenst aan Ghana, Benin en Burkina Faso. De grootste stad is Sansanné-Mango, met een populatie van ongeveer 40.000 per 2010. Koloniale geschiedenis Tijdens de kolonisatie in de late 1800s, werd Togo een beschermland van Duitsland bekend als
De Kanto-regio is een deel van Japan dat uitgegroeid is tot een centrum van industrie, cultuur en onderwijs. Veel van de grootste steden van het land liggen binnen de regio, samen met veel van hun grootste natuurlijke hulpbronnen en schatten, alsook prachtige landschappen. Als je de kans hebt om sle
De Caraïben, uitgestrekt van de zuidpunt van Florida, langs de Golf van Mexico tot de noordoostpunt van Zuid-Amerika, trekt jaarlijks tallozen bezoekers met zijn ongerepte stranden, tropisch klimaat en levendige cultuur. De regio bezit ook een interessante verzameling landvormen. Eilanden De Caraïb
