Typen paardenwagentjes in de Elizabethaanse tijd

In de vroege jaren van de regeerperiode van Elizabeth I (1558-1603) waren de meeste paardengetrokken voertuigen klonzige wagentjes, eigenlijk slechts open platforms met wielen voor het vervoeren van zware goederen over korte afstanden. Wegen waren slecht tot niet-bestaand, en de meest efficiënte en comfortabele manier om te reizen was per water. Op land liepen gewone mensen terwijl de gentry en adel te paard reden of in paardenlitters werden gedragen.

Een nieuwe ontwikkeling

In 1564 kwam een man genaamd Guilliam Boonen uit Holland met een nieuw idee in persoonlijk vervoer - een gesloten koets met veervering, zodat een passagier niet half doodgereden zou worden door zijn "rit", waar de grote koningin zelf over klaagde, en binnen 20 jaar werd koetsenmaken een bloeiende handel.

Elizabeth's koetsen

De koetsen die Boonen voor de koningin maakte, hadden vier wielen en werden getrokken door twee paarden. Er was er een die heftig versierd was met fijn gesneden werk en verguld, en versierd met echte struisvogelveren. Het was groot genoeg voor zes personen en kon aan de zijden open, wat Elizabeth deed om haar onderdanen haar te laten zien tijdens haar reizen. Het kan niet erg comfortabel zijn geweest, want de koningin gaf de voorkeur aan rijden, en gebruikte haar koetsen om haar meubels, huishoudgoederen en bedienden te vervoeren op haar koninklijke "progressen" door haar rijk.

Iedereen wil er een

Hoewel koetsen aanvankelijk gebruikt werden voor de ouderen en zieken, en mannen die erin reden als "sissies" galden, namen edele en welgestelde dames ze aan als een statuskenmerk, tot grote afschuw van de groeiende Puritaanse sect. Ondernemende kooplieden namen ze ook op als bedrijf, en in 1585 waren ze op weg om openbaar vervoer in Londen te worden en coaching inns werden tussen steden opgezet als stages (stops voor paardenwisseling). Als een privéskoets in de stad te duur was, kon er een gehuurd worden om een gezin naar een feest of een beschermheer naar het theater te brengen.

Het einde van een tijdperk

De dood van Elizabeth in 1603 samenviel met een terugkeer van de pest of een andere epidemie, en het toenemende gebruik van koetsen binnen en buiten Londen heeft waarschijnlijk bijgedragen aan de verspreiding door hen die de ziekte had opgelopen maar nog niet symptomatisch waren, vrijer te laten bewegen en de infectie te verspreiden. De rest van de 17e eeuw zou de ontwikkeling van nieuwe typen wagentjes zien, zoals de hackney, berlin, gig, diligence en postchaise.