Welke verschillen had China Japan bij hun acceptatie van het Westen?

China's eerste perceptie van het Westen was van een ver en mysterieus land, met incidentele handel en culturele beurzen door afgezanten. De komst van Europese machten, met name Groot -Brittannië, daagde in de 19e eeuw deze perceptie echter uit. De opiumoorlogen (1839-1842 en 1856-1860) onthulden de belangrijke militaire macht van het Westen en zijn technologische vooruitgang. Na deze nederlagen werd China gedwongen ongelijke verdragen te ondertekenen die resulteerden in het verlies van soevereiniteit, buitenlandse concessies en economische uitbuiting. Deze periode bracht een gevoel van vernedering en wrok op westerse mogendheden in China op, wat leidde tot een afwijzing van westerse invloed en een verlangen naar zelfversterkende en modernisering.

Aan de andere kant waren de eerste ontmoetingen van Japan met het Westen in de 16e eeuw voornamelijk via Portugese handelaren en jezuïeten -zendelingen. Aanvankelijk was er nieuwsgierigheid en interesse in de westerse cultuur en technologie, wat leidde tot een periode van culturele uitwisseling die bekend staat als de "Nanban" -handel. De Tokugawa Shogunate, die Japan regeerde van de 17e tot het midden van de 19e eeuw, implementeerde echter een beleid van isolatie, bekend als "Sakoku", om zijn samenleving en tradities te beschermen tegen buitenlandse invloed. Ondanks dit beleid had Japan af en toe interactie met westerse handelaren, voornamelijk Chinees en Nederlands, via de haven van Nagasaki.

In het midden van de 19e eeuw dwongen de Verenigde Staten de opening van Japan door een reeks marine-expedities, wat leidde tot de Meiji-restauratie en het einde van Sakoku. De leiders van Japan erkenden de militaire en technologische superioriteit van het Westen en besloten de westerse kennis en technologie aan te nemen om het land te moderniseren. Ze omarmden actief westerse ideeën, instellingen en systemen, wat leidde tot een periode van snelle transformatie en industrialisatie. De openheid van Japan voor westerse invloed liet het in staat om een ​​wereldwijde macht te worden in de late 19e en vroege 20e eeuw.

Deze contrasterende ervaringen met het Westen leidden tot verschillende benaderingen en beleid in China en Japan tijdens de moderniseringsperiode. De historische ervaringen van China creëerden een gevoel van weerstand en vernedering tegenover de westerse invloed, terwijl de strategische beslissing van Japan om de westerse kennis en technologie aan te nemen, het in staat stelde om zich op wereldwijde schaal aan te passen en te concurreren met het Westen.