Negenentwintig procent van het vocht in de atmosfeer komt door verdamping. Verdamping is het proces waarbij water van vloeistof verandert in gasvormige damp, en de oceaan is de primaire agent voor het oppervlak-naar-atmosfeer deel van de watercyclus. De hoofdoorzaak van de verdamping van zeewater is de warmte die door de zon wordt gegenereerd.
Verdamping vindt plaats alleen op het oppervlak van een vloeistof. De andere methode van verdamping is koken, wat door de hele vloeistof plaatsvindt. Water moet 100 graden Celsius of 212 graden Fahrenheit zijn.
De zon overdraagt energie aan de moleculen in het oppervlaktewater via warmte. De moleculen gaan botsen en overdragen energie aan elkaar. De moleculen met de meeste energie krijgen voldoende energie om te ontsnappen aan het water, als waterdamp.
Hogere temperaturen kunnen verdamping bevorderen, omdat de energie in de moleculen sneller kan toenemen. Een daling van de gasdruk rond een vloeistof kan ook helpen, omdat moleculen neigen te bewegen van gebieden met hogere druk naar lagere druk. Dit wordt getoond wanneer water wordt verhit en de druk erin toeneemt, wat verdamping van het oppervlak bevordert.
De volgende stap in de watercyclus is condensatie, wanneer de verdampte waterdamp afkoelt en terugkeert naar zijn vloeistoftoestand. We kennen dit deel van het proces als regen.
Als eiland wordt Ierland, dat zowel de Republiek Ierland als een deel van het Verenigd Koninkrijk omvat, aan alle kanten door water omgeven. Voor geografische en kartografische doeleinden wordt de hydrosfeer van de aarde – alle vloeibare water die het oppervlak van de planeet bedekt – verdeeld in ee
Meren Lake Chapala, aan de grens van Jalisco en Michoacán, is Mexicos grootste zoetwatermere. Bekend om de grote expat-gemeenschap van Amerikanen en Canadezen aan de oevers. Veel hengelsportoeristen vissen op baars in Mexicos meren. Populair: Lake Baccarac in Sinaloa (kunstmatig reservoir, water uit
