Ecotoerisme is een nieuwe trend in de toeristische sector die zich richt op duurzaamheid voor het bezochte gebied. Het concept ontstond in de jaren '50, eerst geïntroduceerd in Afrika met de legalisatie van jacht. Pas in de jaren '80 werd ecotoerisme breed geaccepteerd toen reizigers en gastgemeenschappen bewuster werden van de noodzaak om het milieu te behouden. In 2010 vertegenwoordigt ecotoerisme de snelst groeiende subsector van de toeristische industrie.
Ecotoerisme houdt zich aan een beleid voor land- en hulpbronnengebruik dat impact minimaliseert, wat op verschillende manieren gemeten kan worden. Een toeristisch bedrijf kan de koolstofvoetafdruk van het hele bedrijf meten of de voetafdruk van specifieke reizen berekenen. Andere standaarden in de VS omvatten het Leave No Trace-beleid, aangenomen door de National Forest Service en National Park Service voor het minimaliseren van impact op publieke gronden.
Ecotoerisme omvat ook het principe van het opbouwen van cultureel en milieubewustzijn. De manier waarop toeristen zich verhouden tot de waarden, tradities, gewoonten en normen van verschillende culturen heeft grote impact op hoe toerisme lokale bevolking beïnvloedt. Leren over culturele verschillen helpt begrip en respect over culturele grenzen heen te bouwen.
Ecotoerisme beïnvloedt de gevoeligheid die gegeven wordt aan de politieke, milieu- en sociale kwesties van het gastland of de lokaliteit. In plaats van te focussen op interpretaties van goed en fout, helpt ecotoerisme het begrip opbouwen van het verhaal achter waarom dingen zo zijn in verschillende delen van de wereld. Ecotoerisme erkent het recht van verschillende mensen om verschillende perspectieven te hebben op politieke, milieu- en sociale kwesties, terwijl ruimte blijft voor respectvol dialog.
Ecotoerisme pleit voor een directe link naar financiële voordelen voor natuurbescherming. Gebieden die beïnvloed worden door toerisme als gevolg van hun natuurlijke schoonheid en attracties, moeten een directe link zien met het behoud van het milieu en de ecologie van het gebied, zodat toeristen het gebied zo onveranderd mogelijk nog jarenlang kunnen genieten. Ecotoerisme staat vaak haaks op continue ontwikkeling en uitdijning. Locals moeten georganiseerd en geëducaerd worden over de voordelen van het beperken van ontwikkeling in bepaalde gebieden die toeristen aantrekken.
Lokale bevolking in een gastregio, -gebied of -natie moet de financiële voordelen van ecotoerisme ontvangen en bemachtigd worden om daarvan te profiteren. Als de financiële voordelen niet de gewone, alledaagse persoon bereiken, zullen minder mensen in de lokale gemeenschap betrokken zijn bij ecotoerisme en het volgen van een duurzame leefstijl en bescherming van de natuurlijke omgeving.
Toerisme wordt beschouwd als de topproduct voor 83% van de ontwikkelingslanden en 33% van de meest arme landen ter wereld, volgens Ecotourism.org. Na olie is toerisme de belangrijkste bron van buitenlandse valuta voor de 40 armoedelijkste landen ter wereld.
Terwijl de meeste mensen denken aan op het strand zitten, een tropische drank nippen en kijken naar kristalblauwe wateren als de ideale reis naar de Caraïben, zijn er ook alternatieve manieren om de regio te bezoeken. Als u iets dieper graaft, kan de Caraïben iets heel anders zijn dan ontspannen in
Betekenis Toerisme in de Caraïben is sterk afhankelijk van de economieën van andere landen. De sector vormt een groot deel van de Caraïbische economie en werkgelegenheid. De meeste bezoekers komen uit de Verenigde Staten. In de eerste vier maanden van 2010 maakten inwoners van de VS 6,5 procent van
De Caraïben omvatten meer dan een dozijn eilanden voor de kust van Centraal-Amerika en noordelijk Zuid-Amerika, waaronder Jamaica, Aruba, Barbados, de Bahamas en Puerto Rico. Of je nu actieve of rustige vakanties prefereert, er is een toerismevorm die bij je past. Avontuurtoerisme Met talloze kilom
