Antarctica presenteert unieke gevaren die duiken er een gespecialiseerde onderneming maken:
Watertemperaturen hangen rond −1,8 °C (28,8 °F). Duikers moeten dikke droge pakken dragen die mobiliteit en vaardigheid beperken.
Zee-ijs en enorme ijsbergen creëren navigatieproblemen en risico op inklemming of verplettering.
Opgewhirveld sediment, ijsdeeltjes en planktonbloeien reduceren zicht vaak tot bijna nul.
Krachtige stromingen, vooral nabij gletsjers en ijsbergen, kunnen duikers in gevaarlijke gebieden duwen.
Zeehonden, walvissen en pinguïns zijn nieuwsgierig maar onvoorspelbaar; een veilige afstand houden is cruciaal.
Afgelegen locatie, minimale infrastructuur en beperkte noodondersteuning eisen totale zelfvoorzienendheid.
Alleen ervaren, goed uitgeruste duikers met robuuste oppervlakte-ondersteuning zouden Antarctica-duiken moeten proberen.
Een continentale woestijn (of gematigde woestijn) wordt gedefinieerd door zijn extreme jaarlijkse temperatuurbereik: bitterkoude winters en intens hete zomers. Dit klimaat treedt op diep in continentale interieurs, ver van oceaanmatiging. Het Mechanisme: Continentaliteit Geen maritieme invloed: Oce
De gemiddelde januari-temperatuur op Mount Everest is -36°C (-33°F). Op de top (8.848 m) bedraagt het gemiddelde ongeveer -19°C (-2°F). Condities variëren met hoogte, weer en windchill.
Er is geen significante gemiddelde neerslag in Antarctica. Door de extreme lage temperaturen valt bijna alle neerslag als sneeuw, niet als vloeibare regen.
