Moorasgebieden en woestijnen zijn bijna polaire tegenovergestelde omgevingen. Terwijl woestijnen gedefinieerd worden door hun gebrek aan neerslag, zijn moerasgebieden omgevingen waar water ofwel nabij of boven het landoppervlak is. Er is een grote variatie binnen zowel woestijnen als moerasgebieden, en beide omgevingen bestaan uit vier verschillende typen.
De hete en droge woestijn is het typische beeld dat mensen hebben bij woestijnen. Bekende voorbeelden zijn de Australische woestijn, de Mojave en delen van de Great Basin. Deze woestijnen kunnen extreme temperatuurschuwingen tussen dag en nacht hebben, soms dalend tot -18 graden Celsius. De grond in deze woestijnen is doorgaans grof en er is geen grondwater.
Halfzandige woestijnen zijn te vinden in Utah, Montana en enkele delen van de Great Basin-regio van de VS. Meer dierenleven is aanwezig in halfzandige woestijnomgevingen, hoewel veel soorten ondergronds graven tijdens het heetste deel van de dag. De grond kan variëren van rotsachtig en grof tot zeer fijnkorrelig, en de grond heeft doorgaans een hogere zoutconcentratie dan veel andere woestijnomgevingen.
Kustwoestijnen komen voor in matig koele tot warme gebieden, zoals Chili's Atacama-woestijn. Deze regio's hebben koudere winters en warmere zomers, en veel van de planten in de regio hebben wortelsystemen dicht bij het oppervlak om te profiteren van regenbuien. Kustwoestijnen ontvangen typisch 8 tot 13 cm regen per jaar en hun fijngetekstureerde gronden hebben een lagere zoutconcentratie dan zowel halfzandige als koude woestijnen.
Koude woestijnen, zoals die in Antarctica en Groenland, zijn bekend om hun lange, koude winters die veel sneeuwval en regen genereren. Gemiddeld ontvangen koude woestijnen tussen 15 en 26 cm neerslag per jaar, en de grond is vaak ziltig, met een hoge zoutconcentratie.
Moerassen zijn een type moerasgebied dat constant of frequent met water bedekt is. Alle moerassen hebben waterverzadigde, voedselrijke grond, en een groot aantal planten- en dierenleven. De twee primaire categorieën van moerassen zijn getijden- en niet-getijdenmoerassen.
Een moeras (swamp) is een type moerasgebied gedomineerd door houtige planten. In tegenstelling tot moerassen (marshes), hebben moerassen (swamps) alleen staand water tijdens bepaalde seizoenen en is de grond alleen verzadigd tijdens het groeiseizoen. Moerassen zijn verdeeld in twee categorieën, afhankelijk van welke planten er groeien: struikmoerassen en bosmoerassen.
In tegenstelling tot andere typen moerasgebieden, ontvangen venven het meeste van hun water uit neerslag, wat ze minder vruchtbaar maakt voor planten. Venven zijn bekend om hun veenafzettingen, zuur water en het dikke deken van sphagnummoss dat de grond bedekt.
In tegenstelling tot venven, zijn laagmoerassen (fens) afhankelijk van grondwater, wat resulteert in een minder zure grond met een hogere voedingsstofinhoud. Dit maakt laagmoerassen beter in staat om een diverse planten- en dierenpopulatie te ondersteunen. Laagmoerassen komen voornamelijk voor in het noordoostelijke halfrond.
Bezoekers van over de hele wereld bezoeken Egypte elk jaar om al wat het land te bieden heeft te ervaren. De Nijl maakte leven in Egypte mogelijk. De rivier splitst ook twee grote woestijnen: De Arabische Woestijn grenst aan de Rode Zee en de Westelijke Woestijn is een voortzetting van de Sahara, di
Gelegen in zuidelijk Mongolië en noordwestelijk China, is de Gobi-woestijn s werelds vijfde grootste woestijn, met een oppervlakte van 1,3 miljoen vierkante kilometer. Vanwege de grote grootte en ongastherlijk klimaat en omstandigheden van de Gobi, blijft de bevolkingsdichtheid van de regio erg laag
Mexicos woestijnen zijn gelegen in het noorden van het land en strekken zich uit in de zuidelijke Verenigde Staten. In tegenstelling tot de tropische jungle en regenwoudklimaat die in zuidelijk Mexico gevonden worden, hebben de noordelijke woestijnen typisch hete en aride klimaten. Chihuahua-woesti
