Een gebrek aan neerslag door klimatologische factoren kenmerkt de woestijnen van de wereld. Deze factoren bevatten het uitdrogen en stabiliseren van turbulente, vochtrijke tropische lucht als deze in elevatie stijgt en migreert van de evenaar, wat een gebied van stabiele, droge lucht langs tropische randen produceert. Een andere factor in woestijnvorming is de circulatie van de oceaan als wind en oceaan opwellingen vocht van de kust naar zee trekken. Regenschaduwen bevorderen verder het bestaan van woestijnen doordat lucht zijn vochtinhoud verliest bij het opstijgen aan één kant van een berg, wat droge lucht achterlaat die aride omstandigheden produceert aan de overkant van de berg. Verder resulteren grote continenten in aride omstandigheden doordat de vochtinhoud van de lucht voortdurend daalt als het het continent overstijgt, onvermoeid om vocht te herwinnen van zijn primaire bron, de oceanen. De woestijnen op de zuidelijke halve bol liggen langs gelijkaardige breedtes en vertoonen deze krachten.
Meer dan driekwart van het eilandcontinent Australië ontvangt minder dan 600 mm neerslag en de helft van Australië ontvangt minder dan 300 mm neerslag per jaar. Het grootste deel van West- en Centraal-Australië is een verzameling woestijnen, de grootste ervan zijn Great Victoria, Great Sandy, Tanami, Simpson, en Gibson woestijnen, elk bedragend een oppervlakte van 155.000 tot meer dan 337.000 vierkante kilometer. Deze woestijnen worden grotendeels bepaald door de schiere grootte van Australien die een luchtmassa produceert die zijn vochtinhoud heeft uitgeput. Zowel de emoe als de rode kangoeroe, symbolen van Australië, bewonen deze aride regio's samen met wallabies en bilbies. Uluru, een zandsteenkoepel die misschien Australië's beroemdste natuurlijke landmark is, ligt in deze regio.
De Namib-woestijn heeft grote zandduinen die naar binnen strekken vanaf Afrikas zuidwestkust. De offshore opwelling die bijdraagt aan de vorming van deze woestijn leidt er ook toe dat de woestijnkust in mist gehuld is. Leven heeft 55 miljoen jaar gehad om zich aan te passen aan wat misschien de oudste woestijn ter wereld is. Een aantal reptielen bezetten de duinen die het gebied vormen. Sommige grazende zoogdieren worden ook in deze regio gevonden, zoals de gemsbok en springbok, die op hun beurt worden gejaagd door jachtluipaarden en hyena's. Een plant van note in deze regio is welwitschia, groeiend langs grindbedden die de sporadische regenwater onder de oppervlakte verzamelen en vasthouden. Deze planten bezitten twee bladeren die ze hun hele leven lang behouden, een opmerkelijk kenmerk gezien de oudste van deze gymnospermen op 2.500 jaar worden geschat.
Een 965 kilometer (600 mijl) wrede strook land tussen de Andesbergen en de Stille Oceaan bekend als Atacama is een van de droogste regio's ter wereld. Zo weinig neerslag bereikt deze woestijn dat neerslag nog niet is geregistreerd in sommige gebieden, met andere gebieden die minder dan 1 cm per jaar ontvangen. Hoewel kennelijk ongastherlijk, wonen meer dan een miljoen mensen langs deze woestijn en het rotsachtige, anderwereldse landschap heeft een testomgeving geboden voor robotische ruimteverkenneurs. De heldere, droge lucht heeft ertoe geleid dat deze woestijn thuishuis is van meerdere grote telescoopfaciliteiten die worden bediend door de Europese Organisatie voor Astronomisch Onderzoek in de Zuidelijke Halve Bol.
Hoewel extreem droog met weinig neerslag doorheen het grootste deel van het continent, wordt Antarctica beschouwd als een toendra regio eerder dan een woestijn. Hoewel veel woestijnen bevroren temperaturen ervaren, heeft Antarctica permanent bevroren ondergrond wat het van woestijnen onderscheidt. Ondanks een accumulatie van dik ijs dat het continent bedekt, gemiddeld Antarctica minder dan 50 mm (twee inch) neerslag per jaar, wat het een van de droogste plaatsen op aarde maakt. Gecombineerd met sterke winden, uitgebreide periodes van duisternis, en langdurige ondervries temperaturen, is Antarctica een van de hardste terrestrische omgevingen op de planeet, maar dieren en zelfs sommige planten en algen hebben een nis weten te vinden in deze harde regio.
Grote delen van het Midden-Oosten zijn bekend om hun prachtige woestijnen en oassen. Veel van deze woestijnen liggen in Egypte. Hoewel veel gebieden rijk zijn aan unieke flora en fauna, zijn de omstandigheden in het grootste deel van deze woestijngebieden te hard voor menselijke bewoners. Deze woest
Woestijnen worden algemeen beschouwd als hete, droge landgebieden. Maar de definitie van een woestijn, volgens de Columbia Encyclopedie, is elk gebied met een neerslag van minder dan 250 mm (10 inch) per jaar. Volgens deze definitie wordt het continent Antarctica als een woestijn beschouwd. Echter,
Moorasgebieden en woestijnen zijn bijna polaire tegenovergestelde omgevingen. Terwijl woestijnen gedefinieerd worden door hun gebrek aan neerslag, zijn moerasgebieden omgevingen waar water ofwel nabij of boven het landoppervlak is. Er is een grote variatie binnen zowel woestijnen als moerasgebieden,
