Gelegen ten zuiden van de Piura regio van Peru, is de Sechura woestijn de enige Peruaanse woestijnregio. De Sechura woestijn is gedefinieerd door het World Wildlife Fund als uitstrekken van het noordwestelijke uiteinde van Peru, langs de Pacifische kust en in noordelijk Chili, waar het aansluit bij de Atacama woestijn. Uitrekkend naar binnenland tot de voeten van de Andes, heeft de Sechura een totale oppervlakte van 188.700 vierkante kilometer.
De Sechura woestijn wordt geclassificeerd als een warme kustlaaglandwoestijn en ontvangt weinig neerslag, tussen 150 en 200 millimeter per jaar. Omdat het een kustwoestijn is, ontvangt het de meerderheid van zijn neerslag uit mist. Deze mist wordt op zee gecreëerd en drift naar binnenland, neerslag depositend in gebieden liggend tussen 700 en 1000 meter. Lagere gebieden van de Sechura ontvangen bijna geen neerslag. De temperatuur van de Sechura woestijn varieert sterk en is veel hoger in de zomer, wanneer het ook droger is, dan in de koelere, natte winters. De gemiddelde jaartemperatuur van de regio is 22 graden Celsius.
Hoewel droog, heeft de regio van de Sechura woestijn expansieve overstromingen in zijn geschiedenis meegemaakt. In 1728, wist een enorme tsunami gecreëerd door een aardbeving op zee de stad Sechura die de woestijn zijn naam gaf, uit. De overlevenden van de tragedie verhuisden de stad naar de huidige locatie verder landinwaarts. In meer recente jaren, heeft het meteorologische fenomeen El Niño wijdverspreide overstromingen veroorzaakt. In 1998, liepen overlopende rivieren in de droge, laaggelegen gebieden van Sechura, wat tijdelijk de op een na grootste meer in Peru creëerde.
Ondanks de schaarste aan plantenleven in de Sechura woestijn, zijn verschillende regio's van de woestijn de thuis van hun eigen variëteiten van flora. Johannisbroodbomen domineren in het noorden, en de kustvalleien zijn de thuis van de sauce en pajaro bobo. Dicht bij de zee heersen strandgrassen in zoute gronden, en hoger in de heuvels prolifereren diverse cactussoorten, inclusief de papaya silvestre en de cardo de lomas. In sommige kustgebieden, bieden moerasgebieden een habitat voor moerasplanten.
Verscheidene verschillende soorten dieren en vogels bestaan in het aride gebied van de Sechura woestijn. Rivier-, amazilia- en oasis-kolibries kunnen worden gespot flitsend tussen cactusbloemen waar ze te vinden zijn, en dichter bij de kust talrijke zeevogels, inclusief de oeverloper en Baird's strandloper. Kustdieren zijn ook overvloedig; een trip naar de schroevige kustlijn kan beloond worden met een zicht op een Zuid-Amerikaanse zeeleeuw of een Zuidelijke pelsrob. Verder landinwaarts, zijn cuis cerranos – een familie van de cavia – lange tong vleermuizen, Zuid-Amerikaanse vossen en armadillo's gemeenschappelijk.
Bezoekers van over de hele wereld bezoeken Egypte elk jaar om al wat het land te bieden heeft te ervaren. De Nijl maakte leven in Egypte mogelijk. De rivier splitst ook twee grote woestijnen: De Arabische Woestijn grenst aan de Rode Zee en de Westelijke Woestijn is een voortzetting van de Sahara, di
Er zijn woestijnen aanwezig op bijna elk continent op aarde. Terwijl een woestijn vaak wordt gegloveerd een plek te zijn die droog, zandig en heet is, is dat eigenlijk onnauwkeurig. Het woord woestijn is eigenlijk een meer algemene term die verwijst naar elk gebied dat gemiddeld minder dan 250 milli
Gelegen in zuidelijk Mongolië en noordwestelijk China, is de Gobi-woestijn s werelds vijfde grootste woestijn, met een oppervlakte van 1,3 miljoen vierkante kilometer. Vanwege de grote grootte en ongastherlijk klimaat en omstandigheden van de Gobi, blijft de bevolkingsdichtheid van de regio erg laag
