Utah's bassin- en rijkwoestijnen zijn koud en semi-aride. Ze ontvangen regen en sneeuw in de winter maar moeten hitte en droogte in de zomermaanden aan. Utah's zuidelijke woestijnen hebben canyons en adembenemende natuurlijke bruggen. Wandelaars, backpackers, kampers en klimgangers bezoeken vaak Utah's zuidelijke woestijnregio voor de ample recreatieve mogelijkheden.
Het Grote Bassin is een van Noord-Amerika's vier woestijnen en de enigste met een koud klimaat. Het Grote Bassin omvat het grootste deel van Nevada en westelijk Utah. Sneeuw is verantwoordelijk voor de vochtigheid van de woestijn. Minder dan 254 mm neerslag valt per jaar in het Grote Bassin. De locatie van de regio, ten oosten van de Sierra Nevada-bergketen, plaatst het binnen een regenschataduw. Wolken verliezen vocht voordat ze over de bergketen gaan, wat het Grote Bassin semi-aride maakt. Het gebied wordt begrensd aan de westkant door de Wasatch Mountains en de High Plateaus.
Gevormd uit residu en mineraalafzettingen achtergelaten door het oude en uitgezakte Lake Bonneville, belemmerde de Great Salt Lake Woestijn de westelijke vooruitgang voor generaties. Wagentrains gericht op de Californiase goudkoorts kampen grote moeilijkheden tijdens het kruisen door het zoutbedekte gebied ten zuidwesten van de Great Salt Lake. Regen valt in mei, augustus en oktober. In sommige gebieden zijn zoutafzettingen zo dik dat planten niet kunnen groeien. De grond door heel het gebied is alkalisch en heeft hoge zoutgehalten, wat plantengroei moeilijk maar niet onmogelijk maakt.
De Mojave Woestijn strekt zich uit van Zuid-Californië, door Nevada en in Utah's zuidoostelijke hoek. Het gebied wordt beschouwd als een hoge woestijn, met elevaties van 1.524 meter boven zeeniveau. Deze hoge elevatie leidt tot hete zomers, koude winters en extreme temperatuursverschillen, die allemaal bijdragen aan erosie. Wind en temperatuursextremen vormden de kaal rots van de woestijn in natuurlijke boogvormingen. Zion National Park en Arches National Park liggen in deze regio.
Cactussen zijn de meest herkenbare woestijnplanten, maar er zijn anderen, vooral in hoge woestijnregio's. Houtige meerjarigen als salie en struikgroei groeien door het Grote Bassin. Planten staan vaak ver van elkaar, wat wijst op uitgestrekte wortelsystemen. Microklimaten en oases beschermen wilde bloemen. Planten als allium (wilde ui) en sego lelie groeien uit bollen. Ze gaan seizoensgebonden in rust maar hebben altijd hun eigen voedsel- en watervoorraad. Verder zuidelijk, in de Mojave-regio, worden hangtuinen gevonden die groeien in en op canyonranden en scheuren. Deze verrassende tuinen zijn voorbeelden van plantenaanpassing aan de microklimaten van de omgeving.
Bezoekers van over de hele wereld bezoeken Egypte elk jaar om al wat het land te bieden heeft te ervaren. De Nijl maakte leven in Egypte mogelijk. De rivier splitst ook twee grote woestijnen: De Arabische Woestijn grenst aan de Rode Zee en de Westelijke Woestijn is een voortzetting van de Sahara, di
Gelegen in zuidelijk Mongolië en noordwestelijk China, is de Gobi-woestijn s werelds vijfde grootste woestijn, met een oppervlakte van 1,3 miljoen vierkante kilometer. Vanwege de grote grootte en ongastherlijk klimaat en omstandigheden van de Gobi, blijft de bevolkingsdichtheid van de regio erg laag
Mexicos woestijnen zijn gelegen in het noorden van het land en strekken zich uit in de zuidelijke Verenigde Staten. In tegenstelling tot de tropische jungle en regenwoudklimaat die in zuidelijk Mexico gevonden worden, hebben de noordelijke woestijnen typisch hete en aride klimaten. Chihuahua-woesti
