Chicago Elevated Railway Geschiedenis

De Chicago Elevated Railway is bekend als " The L ', dat is een afkorting voor Het systeem is een snelle doorvoer systeem vergelijkbaar met de metro in New York of de metro in Londen. Het dient forenzen op 144 stations , waardoor het de tweede grootste rapid transit netwerk in de VS na de metro van New York . Toen het oorspronkelijk werd gebouwd , werd het L railsysteem volledig verheven , vandaar de naam . Vandaag, echter , het systeem is een mengsel van verhoogde , bovengrondse en ondergrondse tracks .
Origins

De L gaat terug tot 1869 toen de stad zag de eerste pogingen en ontwerpen om een verhoogde rail systeem te creëren . De L was niet open tot 1892 , echter, wanneer de South Side Rapid Transit nam passagiers voor het eerst vanaf een station op Congress Street tot 39th Street , 3,6 mijl verderop. Tegen 1900 nog vier lijnen had geopend , met inbegrip van de Lake Street lijn , Metropolitan West Side lijn , de Unie Loop, en de Noordwest- lijn . In eerste instantie wordt gemaakt van stoomlocomotieven werden gebruikt om passagiers te vervoeren , maar deze werden vervangen binnen een jaar door elektrisch aangedreven treinen .
Consolidatie

In 1919 de North Shore en Milwaukee lijnen , die behoorde tot een elektriciteits magnaat genaamd Samuel Insull , werden gekoppeld in de Unie Loop lijn via de Noordwestelijke lijn . Op dit moment is de passagiers nu kon nemen een trein van het centrum van Chicago helemaal naar Milwaukee . Vijf jaar later , Insull opgenomen de bedrijven die de lijnen liep in één bedrijf met de naam van de Chicago Rapid Transit Company , of CRT .
Uitbreiding

In 1937 , verzoek Chicago's voor staatsleningen om een metro te bouwen werden goedgekeurd en werd begonnen het volgende jaar. De metro is ontworpen om te werken in harmonie met de verhoogde Unie Loop lijn , die was het zien van een toenemende mate van gebruik passagier. In 1943 werd de State Street tunnel geopend , gevolgd in 1951 door de Dearborn tunnel - die werk hadden gezien stilgelegd vanwege betrokkenheid van de VS in de Tweede Wereldoorlog . De metrostations waren beroemd in de tijd voor het gebruik van TL-verlichting , roltrappen en tourniquets naast het hebben van een uitstekende ventilatie .
Effecten

De staat van de L door het midden van de jaren 1940 betekende dat het niet langer kon worden gehandhaafd door particuliere eigendom , met alle vijf werkmaatschappijen wordt beheerd door ontvangers en trustees wegens faillissement. Het resultaat was de publieke overname van de L in 1947 door de Chicago Transit Authority . In 1960 , een kwart van het systeem stilgelegd met de meest onrendabele stations wordt verlaten als een manier om kosten te besparen . De Chicago Transit Authority zag ook dat het oude hout en staal auto's werden vervangen door een vloot van moderne auto's .
Vervanging

In 1993 was het systeem weer dringend behoefte aan actualisering , met veel van de 100 - jaar oude lijnen steeds een gevaar voor de veiligheid als gevolg van een verslechtering . Dat jaar een project $ 300.000.000 begonnen , met de focus op de herziening van het Zuiden en Lake Street lijnen . Dit omvatte de vervanging van de verouderende constructiestaal , installatie van nieuwe tracks en signalen en de bouw van nieuwe up-to - date stations . De revisie werd ingevuld door 1997 en de L geïntroduceerd magneetstrip tarief kaarten voor de eerste keer . Deze kaarten kunnen worden opgeladen in de automaten zich in elk station , en door september 1997 ticket agenten waren niet langer verspreiden tickets voor contant geld.