Meer dan 60 jaar werd Ellis Island gebruikt als een Verenigde Staten immigratiepost. Meer dan 12 miljoen immigranten werden door het faciliteit beoordeeld. In 2001 werd het American Family Immigration History Center geopend op Ellis Island. Dit familieronderzoeksfaciliteit biedt bezoekers computer- en multimediatechnologie, en professionele assistentie bij het uitvoeren van familiegeschiedenis en genealogisch onderzoek. Het project wordt gesponsord door de National Parks Service en het Statue of Liberty National Monument.
Ellis Island is een klein eiland in New York Harbor. Het ligt ongeveer 1,6 kilometer (1 mijl) zuidwestelijk van Manhattan. In de buurt is Liberty Island, de locatie van de Statue of Liberty. In 1965 werd Ellis Island onderdeel van het Statue of Liberty National Monument. Om Ellis Island te bereiken is veertransport beschikbaar vanaf Battery Park in New York, en Liberty State Park in New Jersey, via Statue Cruises.
Ellis Island was bekend onder verschillende namen. Het werd Kioshk genoemd door lokale inheemse Amerikanen. Zij noemden het ook Gull Island, vanwege de overvloedige oesterbedden en schelvisruns. Nederlandse en Engelse kolonisten verwierzen naar het als Oyster Island. Het werd ook Bucking, Dyre en Anderson's Island genoemd. In de 1770s werd Samuel Ellis de eigenaar van het eiland, vandaar de naam Ellis Island.
Ellis Island werd in 1808 eigendom van de Amerikaanse federale overheid. Op dat moment was het eiland in bezit van de staat New York, en de federale overheid wilde de haven versterken en had het eiland nodig. Het werd gekocht van New York state, en Fort Gibson werd op de locatie gebouwd. Op het eiland bouwde de federale overheid een parapet met drie niveaus cirkelvormige kanons voor havendefensie. Het fort werd vernoemd ter ere van een officier die was gedood tijdens de Oorlog van 1812.
Het Bureau of Immigration begon in 1892 het eiland te gebruiken als ontvangstcentrum voor immigranten. Eerste- en tweedeklas passagiers die het land binnenkwamen, hoefden niet beoordeeld te worden op Ellis Island; ze werden meestal verwerkt terwijl ze nog op de boot waren. In 1924 werden veel van de immigratietaken overgedragen aan New York City, en het gebied werd dan primair gebruikt als immigratiepost en detentiecentrum voor vijandelijke vreemdelingen. Het faciliteit werd in 1954 gesloten.
Op 12 juni 1897 verwoeste een brand het immigratiepost, het volledig verbrandend. Er waren geen levens te betroosten, maar federale en staatsimmigratiedossiers gingen verloren, terugdaterend tot 1855. Het faciliteit werd herbouwd, maar alle toekomstige structuren moesten brandvast zijn. Het Hoofdbouw werd geopend op 17 december 1900. Op die eerste dag van heropening werden meer dan 2.200 immigranten ontvangen.
Canterbury, Verenigd Koninkrijk, is het bekendst om het historische literaire klassieker The Canterbury Tales. Deze verhalen dateren uit eeuwen geleden en zijn een van de eerste gedrukte boeken. Vandaag reizen veel mensen naar Canterbury om de plaatsen uit de literatuur te zien en alle geschiedenis
Victoria Island, ook bekend als Vancouver Island, is de zetel van bevolking, economie en regering van de Canadese provincie British Columbia. Hoewel het eiland door Europeanen in de late 1700s ontdekt werd, duurde het meer dan 60 jaar voordat een permanente vestiging werd gesticht. Over de loop van
Eleuthera is een van de Bahamas Out Islands, en de locatie van die lands eerste permanente Europese vestiging. Het werd gebrandschat door piraten en, zo laat als de 19e eeuw, was het bekend om schipbreuken. In de tweede helft van de 20e eeuw ontwikkelde het eiland een stabiele toeristische economie.
