De geschiedenis van Haïti

Haïti is van oudsher een van de armste landen ter wereld . Een deel van de reden voor het gebrek aan economische disenfranchisement kan worden toegeschreven aan een geschiedenis gedomineerd door dictators en corrupte ambtenaren . Algemene onrust en onrust lijkt een constante staat voor dit kleine land niet ver van de rijkdom en de rijkdom van de Verenigde Staten . Slavenopstand

De Republiek Haïti werd opgericht als gevolg van een slavenopstand in de vroege jaren 1800 . De opstand begon eigenlijk met de afschaffing van de slavernij na de Franse Revolutie in 1789 . Geleid door een ex - slaaf genaamd Toussaint L' Ouverture, de opstand succes versloeg de Franse soldaten en de onafhankelijkheid werd uiteindelijk uitgeroepen in 1804 door Jean Jacques Dessalines .
Division

Dessalines noemde zichzelf tot keizer , maar werd vermoord in 1806 . Op dit punt werd het land officieel verdeeld in een monarchie in het noorden en een republiek in het zuiden. Beide secties keerde de eigendom van uitgestrekte plantages aan voormalige slaven en economie van het land werd gedomineerd door de landbouw. ​​
Hereniging

De noord en zuid werden herenigd in 1820 onder leiding van Jean Pierre Boyer . Twee jaar later , Haïti veroverd wat nu de Dominicaanse Republiek . Voor de komende twee decennia , het hele eiland was een republiek .
Empire

Haïti werd een kortstondige imperium in 1849 toen president Faustin Elie Soulouque verklaarde zichzelf tot keizer Faustin I. een revolutie onder leiding van Nicholas Fabre Geffrard snel hersteld van de republiek , maar het podium was voor een lange periode instabiliteit in het land , die duurde tot 1915 , toen de moord op president Vilbrun Guillaume Sam resulteerde in een periode van de Amerikaanse militaire bezetting .
Post- Beroep

de verkiezing voorzitter Stenio Vincent en de goedkeuring van een nieuwe grondwet heeft geleid tot relatieve stabiliteit voor Haïti gedurende de crisisjaren en de Tweede Wereldoorlog. Een depressie specifiek voor Haïti werd veroorzaakt als gevolg van de staatsgreep in 1950 die zittende militaire algemene Paul Magloire aan de macht. Na Magloire in ballingschap werd gedwongen , het land onderging een korte periode van instabiliteit voor het aangaan van de meest beruchte periode .
Duvalier

In 1957 werd Francois Duvalier verkozen tot president . Bijgenaamd Papa Doc , Duvalier installeerde zich als een dictator in 1958 . Duvalier was meedogenloos in het afdwingen van zijn heerschappij en de bescherming van zijn positie . Oppositieleiders werden verbannen of gevangen gezet en Duvalier doorgegeven zijn macht aan zijn zoon toen hij stierf in 1971 . Baby Doc Duvalier bleek minder krachtig dan zijn vader te zijn , maar nog steeds onderhouden macht totdat hij werd gedwongen te vluchten in 1986 .
Aristide

Hoop voor een terugkeer naar een Haïtiaanse republiek leek te worden gerealiseerd met de verkiezing van Jean - Paul Aristide in 1990 , maar hij had verdrongen door nog een andere militaire staatsgreep . Aristide werd terug aan de macht gebracht door militaire en politieke interventie van de VN en de Amerikaanse president Bill Clinton . Wettelijk uitgesloten van het zoeken naar een tweede termijn , werd hij vervangen door de verkiezing van Rene Preval in 1995 . Aristide heeft sindsdien invloedrijk geweest in het politieke proces in het land .