In een 2003 artikel voor The Environmentalist, stelt Professor Nicholas Hopkins van de Amerikaanse Universiteit, Caïro, Egypte, dat Arabische landen eindelijk beginnen om milieu-zaken serieus te nemen en overheidsinstanties opzetten om ze aan te pakken. Hij stelt dat Egyptenaren bezig zijn met problemen van rioolvuil, afval en schone straten en dat lucht-, water- en geluidsvervuiling van secundair belang zijn. Vreemd genoeg, wijten Egyptenaren geen wereldwijde milieuverschijnselen voor vervuiling, maar wijzen ze elkaar.
De Wereldgezondheidsorganisatie claimt dat de luchtkwaliteit in Caïro, Egypte, tot 100 keer is wat als een veilige limiet wordt beschouwd. Dit veroorzaakt, volgens de United States Environmental Protection Agency (EPA), een ernstig risico op het ontwikkelen van ernstige ademhalingsziektes en kanker door het inademen van deeltjes in de lucht. Er zijn drie hoofdoorzaken van luchtvervuiling in Egypte: transport, industrie en meteorologisch.
Veel Egyptenaren vertrouwen op extreem oude voertuigen voor transport. Deze inefficiënte voertuigen zorgen ervoor dat de koolstof in brandstof onvoldoende reageert met zuurstof tijdens verbranding, wat koolmonoxide produceert of condenseert tot roetdeeltjes. De koolwaterstoffen verbranden niet volledig en worden vrijgegeven als gasvormige koolwaterstoffen of geabsorbeerd door deeltjes, wat de deeltjesmassa in de lucht verhoogt.
Industriële faciliteiten zoals fabrieken en installaties emitteren giftige gassen in de atmosfeer. Een andere grote bron van giftige emissies in Egypte is de wijdverspreide openluchterverbranding van afval en vuilnis. Vuilstortplaatsen geven ook methaan af, wat, hoewel niet giftig, hoog ontvlambaar is en in de lucht kan reageren met andere vervuilende stoffen om explosief te worden. Belangrijkste industriële vervuilende stoffen zijn zwaveloxiden, stikstofoxiden, koolmonoxide en koolstofdioxide.
De snelheid waarmee vervuilende stoffen in de lucht disperseren, wordt bepaald door meteorologische condities zoals wind, luchttemperatuur en regen. Egypte en Caïro, in het bijzonder, hebben een zeer slechte dispersiefactor door gebrek aan regen en de indeling van straten en gebouwen, die niet gunstig zijn voor luchtstroom.
Bezoekers van Mexico kunnen het land op verschillende manieren betreden – per land, op cruiseschepen en per luchtvaart. Hoewel Mexicaanse immigratieautoriteiten uiteindelijk de macht hebben om toegang van iedere persoon tot hun land te verlenen of te weigeren, moeten reizigers die ervoor kiezen om p
Water, de meest voorkomende natuurlijke hulpbron ter wereld, is al miljarden jaren aan de slag in de omgeving. In de vorm van rivieren en bevroren bewegingen is water verantwoordelijk voor het uitgraven van enkele van de grootste canyons ter wereld en heeft landschappen over de hele wereld gevormd.
De polaire gelaagde afzettingen (polar layered deposits) bevinden zich op de noord- en zuidpool van de planeet Mars. Deze afzettingen zijn gevormd door een opbouw van afvalmateriaal en waterijs over miljoenen jaren. De vorming van polaire gelaagde afzettingen is een indicator van klimaatsverandering
