De polaire gelaagde afzettingen (polar layered deposits) bevinden zich op de noord- en zuidpool van de planeet Mars. Deze afzettingen zijn gevormd door een opbouw van afvalmateriaal en waterijs over miljoenen jaren. De vorming van polaire gelaagde afzettingen is een indicator van klimaatsveranderingen die op Mars hebben plaatsgevonden.
De noord- en zuidelijke polaire gelaagde afzettingen werden pas in 1971 en 1972 ontdekt door onbemande sondemissies van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA. De eerste beelden van de afzettingen werden verkregen via de Mariner 9-missie en later aangevuld met onderzoek van NASA's Viking-ruimtemissies. Meer gedetailleerde hoge-resolutie beelden zijn verkregen door de Mars Global Surveyor Mars Orbiter Camera. Door de vorming van polaire gelaagde afzettingen te bestuderen, kunnen aanwijzingen worden verkregen over het klimaat van Mars door de geschiedenis van de planeet heen.
De vorming van polaire gelaagde afzettingen wordt gedacht om grote lagen waterijs, stof en in sommige gevallen zandafzettingen te omvatten, volgens de Universiteit van Arizona. Er wordt gedacht dat naarmate het klimaat van de planeet veranderde, verschillende lagen materiaal zich opgebouwd hebben om een beschermende laag te vormen over de lagen eronder, inclusief waterijs dat beschermd is tegen erosie en verdamping door lagen stof en zand die erover heen zijn gevormd. De vorming van polaire gelaagde afzettingen heeft het bestaande terrein bedekt, wat onmogelijk maakt om te zien op beelden van onbemande NASA-sonden, en afzettingen hebben landvormen zoals kliffen en krater bedekt.
Polaire gelaagde afzettingen kunnen zich aan de polen van Mars vormen tot een diepte van maximaal twee mijl (3,2 km). Deze afzettingen zijn zichtbaar op beelden van ruimtesonden waar ze eindigen aan de randen van kliffen, trogen en schroefwanden op het terrein van Mars. De lagen materiaal die zich hebben opgebouwd om polaire gelaagde afzettingen te vormen, zijn niet uniform; de lengte van de tijd dat een bepaald klimaat Mars domineerde, leidt direct tot de diepte van het materiaal op het oppervlak van de planeet.
NASA-beelden tonen het kanoon Chasma Boreale op Mars als een goed voorbeeld van de vorming van polaire gelaagde afzettingen. Zandafzettingen die zichtbaar zijn op NASA-beelden, worden gedacht te zijn gevormd als mijl lange zandduinen die eerdere lagen ijs en stof bedekten. Waar het Chasma Boreale kanoon eindigt in steile kliffen, lijkt het alsof de zandafzettingen binnen de polaire lagen verplaatsen om nieuwe zandduingebieden aan de voet van steile kliffen te vormen.
De Russische Steppen bedekken een gigantisch landoppervlak in het hart van het Eurasische continent, strekkend van de westelijke helft van de Noord-Kaukasische Vlakte, oostwaarts tot de zuidelijke Volgavallei, zuidwaarts tot de Oeral en westwaarts tot delen van Siberië. De centrale ligging van deze
De rode kangoeroe is een buideldier dat in Australië woont. Er is een rijke populatie van hen in dat land. Alleen het mannetje heeft roodachtig vacht; het vrouwtje is grijs. Rode kangoeroes, die samen leven in groepen genaamd mobs, kunnen bijna 9 meter ver vooruit springen en een topsnelheid van 56
In een 2003 artikel voor The Environmentalist, stelt Professor Nicholas Hopkins van de Amerikaanse Universiteit, Caïro, Egypte, dat Arabische landen eindelijk beginnen om milieukwesties serieus te nemen en overheidsinstanties opzetten om ze aan te pakken. Hij zegt dat Egyptenaren geobsedeerd zijn me