Het concept van particuliere jet-eigendom ontstond in de vroege jaren '60, maar de hoge aankoopprijs, opslag, onderhoud en exploitatiekosten maakten de aankoop van vliegtuigen onbereikbaar voor alle behalve de ultra-rijken. Sinds de introductie van particuliere jet-eigendom is de industrie snel gegroeid en aangepast aan veranderende economische en sociale omstandigheden.
Plannen voor straalaandrijvingssystemen lagen op de tekentafels van Sir Frank Whittle en Dr. Hans von Ohain al in de vroege jaren '30. Hoewel Whittle de eerste was die een octrooi ontving voor zijn systeem in 1930, was het Ohain die de eerste jet van de grond kreeg in 1939. Whittle deed hetzelfde twee jaar later. Er ontstond een touwtrekken binnen de luchtvaartindustrie tussen schroefgedreven vliegtuigen en de nieuwe jettechnologie. Jets won de strijd om suprematie in de langere-route markt, waardoor schroefgedreven vliegtuigen tot kortere hops tussen steden werden gerelagueerd.
Niet lang na de Tweede Wereldoorlog zag het particuliere initiatief het voordeel van meer passagiers verder en sneller te brengen, en de commerciële jetindustrie schoot omhoog. In de vroege jaren '60 werd particuliere jetreis populair bij een handjevol miljardair zakenmannen.
In het begin waren jets redelijk standaard, maar naarmate de rijken meer gewend raakten aan de fijne dingen op de grond, wilden ze die ook in de lucht. De jetmaatschappijen voldeden, met de interieurs van sommige vliegtuigen afgestoffen met posh mahoniehout, zitplaatsen bekleed met leer, goed gevulde wetbars en bijna elke service of voorziening die u in vijfsterrenhotels zou vinden. Denk aan Waldorf Astoria in de lucht. Een van de meest bekende intreders op de markt kwam in 1963 toen de Learjet werd geïntroduceerd; het is sindsdien bijna synoniem geworden met kleine privé-jets. In de daaropvolgende decennia is de vraag naar dergelijk conspiciueus weelderige vliegtuigen verschoven naar een meer nüchtere, kantoor-achtige ontwerp als bedrijven de predominante klanten werden. Maar voorzieningen voor zakelijke doeleinden bleven, zoals satelliettelefoons en flatscreen monitors. Denk aan een vliegend Motel 6.
In de jaren '90 nam de groei in de industrie af in groot deel door het nieuwe concept van fractionele eigendom. Het concept werd geïntroduceerd door Executive Jet en later gerebrand als NetJets nadat Warren Buffett's Berkshire Hathaway meerderheidseigenaar van het bedrijf werd. Onder fractionele eigendom delen bedrijven de kosten van gebruik, onderhoud en behuizing van de jets, evenals salariskosten en andere kosten. Het is meer een lease-arrangement, waarin sommige operators de beschikbaarheid van een jet voor bedrijfsgebruik in slechts 4 uur aanbieden. Hoewel fractionele eigendom minder dan 20 procent aandeel van de particuliere jetmarkt vertegenwoordigt, worden die cijfers verwacht te groeien met milieubewustzijn en een toename in het aantal bedrijven die kosten stroomlijnen.
Lange voordat jets de markt troffen, werden privé-vliegtuigen voor de welgestelden al in de jaren '20 en '30 verkocht. De eerste privé-vliegtuigen kostten ongeveer $1 miljoen elk. Vandaag staan particuliere supersonische jets van meer dan $300 miljoen al op bestelling en worden verwacht te worden geleverd voor 2014. De nieuwe supersonische privé-jets kunnen vliegen van New York naar Parijs in iets meer dan 4 uur. De snelste jets die nu beschikbaar zijn, doen er meer dan 6 uur over om die afstand af te leggen.
Het volgen van het gebruik van een particuliere jet is eigenlijk een heel simpel proces, dat kan worden gedaan via juridische stappen of GPS-tracking. Alle vliegtuigen die in Amerikaanse luchtruimte vliegen, worden gevolgd door grondradar en moeten een vluchtplan indienen bij de FAA. Dit plan wordt
Het type reiniging dat particuliere jets vereisen, wordt bepaald door de wens van de klant. De meest populaire typen reiniging zijn ofwel een snelle ommezetting of gedetailleerde reiniging. Een snelle reiniging van een jet mag niet meer dan een uur duren terwijl het vliegtuig geparkeerd staat en wac
Hoewel ze de reputatie kunnen hebben verdiend als high-end vliegtuigen, hebben particuliere jets eigenlijk veel praktische functies die de gemiddelde CEO nodig kan hebben. Niet alleen staan particuliere jets een persoon toe om te reizen op basis van zijn schema en niet dat van een luchtvaartmaatscha
