Vliegtuigbrandstof is een specifiek type kerosinebrandstof voor vliegtuigen met gasturbine-motoren. Er zijn verschillende kwaliteitsklassen; Jet A en Jet A-1 zijn de meest voorkomende. Vliegtuigbrandstof is een mengsel van veel verschillende koolwaterstoffen in variërende verhoudingen. Het is ook ontworpen met een lage vlampunt (110 graden Celsius bij militaire jets) om de ontbranding te verbeteren.
De eerste straalmotoren werden in de Tweede Wereldoorlog door de Duitsers gebruikt. Hans von Ohain bouwde een straalmotor die een vliegtuig op 27 augustus 1939 deed vliegen. De motor liep op benzine. De Engelse Frank Whittle ontwikkelde zijn eigen straalmotor, maar deze werd pas op 14 mei 1941 gebruikt om een vliegtuig te laten vliegen. Vanwege een benzineschort door de oorlog, gebruikte Whittle's motor kerosine, wat de basis blijft van moderne vliegtuigbrandstoffen.
Hoewel de vroegste straalmotoren de meeste brandstoftypen konden gebruiken, steeg de eis aan brandstofkwaliteit naarmate de motoren verbeterden. Efficiëntere motoren vereisten brandstoffen die het benodigde vermogen konden leveren. Twee basisverbeteringen waren hogere vlampunten (temperatuur waarop de brandstof ontbrandt) en lagere vriespunten. Hogere vlampunten verminderen het brandrisico. Als jets hogere hoogtes bereikten, daalde de buitentemperatuur, dus lagere vriespunten minimaliseerden het risico op bevriezing van de brandstof.
De eerste vliegtuigbrandstof werd aan het einde van de Tweede Wereldoorlog ontwikkeld. De specificaties werden in 1944 gepubliceerd en het heette JP-1 of Jet Propellant 1. Hoewel de brandstof werkte, zochte het leger naar manieren om deze te verbeteren en daarmee de prestaties van de jets. Andere varianten waren JP-2 (te ontvlambaar) en JP-3, die problemen had met damvlucht en brandstofverlies.
JP-4 of Jet Propellant 4 was een kerosine-benzinemengsel dat goed werkte en werd gebruikt door de Amerikaanse luchtmacht van 1951 tot midden jaren '90. Het was vergelijkbaar met de Jet B-brandstof die door particuliere vliegtuigen werd gebruikt.
JP-5 kwam in 1952. Het had een hoger vlampunt, wat het een goede brandstof maakte voor gebruik aan boord van vliegdekschepen waar brand een constante gevaar was. Het wordt vandaag nog steeds door de meeste marines gebruikt. Deze brandstof heet ook F-44 of avcat.
De luchtmacht schakelde in de jaren '90 van JP-4 over op JP-8, hoewel deze al in 1978 was ontwikkeld. Het heeft een hoger vlampunt dan JP-4 en is minder kankerverwekkend. De samenstelling lijkt op Jet A-1 brandstof, die door commerciële vliegtuigen wordt gebruikt.
Jetbrandstof is een specifieke mengsel van brandstoffen gebruikt in vliegtuigen aangedreven door gasturbine-motoren. Voor de commerciële luchtvaart zijn de meest gebruikte brandstoffen Jet A en Jet A-1. Militaire vliegtuigen gebruiken brandstof gemaakt voor specifieke toepassingen en militaire speci
Er zijn twee hoofdtypen jetbrandstof gebruikt voor commerciële turbomachines. De grote meerderheid van turbomachines gebruikt een kerosine-type brandstof, gelabeld Jet A-1 of Jet A. Een gemengde kerosine en benzine-type, beschouwd als wide-cut en gelabeld Jet B, wordt zelden gebruikt behalve in erg
De meeste jetvliegtuigen en turboprop-vliegtuigen in de wereld draaien op kerosine-gebaseerde jetbrandstof bekend als luchtvaartturbinebrandstof. Het wordt geraffineerd en gedistilleerd volgens strenge technische specificaties en internationaal overeengekomen kwaliteitsstandaarden. Graden Sinds de j
