Er zijn diverse alternatieve energiebronnen die in de luchtvaart gebruikt kunnen worden – eigenlijk zijn er al enkele in gebruik met bestaande technologie. Onder deze alternatieve energiebronnen zijn Fischer-Tropsch-brandstoffen, biobrandstoffen en waterstofbrandstoffen het meest opvallend. Terwijl er enkele niet praktisch haalbaar zijn met moderne technologie, zijn er ook brandstoffen die te controversieel zijn om in gebruik te nemen.
De meeste vliegtuigen gebruiken keroseen, ook paraffine genoemd, om te vliegen. Keroseen is een koolwaterstof die afgeleid is van petroleum. Omdat de wereldvoorraad aan fossiele brandstoffen beperkt is, en omdat sommige landen niet rijk zijn aan fossiele brandstoffen, hebben bedrijven en wetenschappers onderzoek gedaan naar mogelijke alternatieve energiebronnen voor fossiele brandstoffen. Bovendien stoten fossiele brandstoffen bij verbranding kooldioxide uit, een broeikasgas. Luchtvaartbronnen zijn verantwoordelijk voor ongeveer 2 procent van de wereldwijde kooldioxide-uitstoot, zodat veel alternatieve energiebronnen zich richten op vervangende brandstoffen die de kooldioxide-uitstoot verminderen.
Het Fischer-Tropsch-proces werd in Duitsland in de jaren 1920 en 1930 uitgevonden. Het werkt door gasvormige stoffen om te zetten in vloeibare synthetische brandstoffen uit producten zoals steenkool. Deze reactie begint met een mengsel van waterstof en koolmonoxide, gecombineerd met kobalt, ijzer, nikkel, of in mindere mate andere metalen, wat een synthetische vloeibare koolwaterstof creëert die chemisch vrijwel identiek is aan conventionele brandstof.
Omdat het vrijwel identiek is aan conventionele brandstof, kan het worden ingezet zonder de luchtvaartinfrastructuur te veranderen. Feitelijk is dit de meest gebruikte alternatieve energiebron voor de luchtvaart, omdat het precies op dezelfde manier gebruikt kan worden als conventionele brandstoffen.
Bij verbranding stoten Fischer-Tropsch-brandstoffen wel kooldioxide uit, maar vrijwel geen zwaveldioxide. Momenteel lopen er onderzoeksinitiatieven om deze nabootsing van fossiele brandstof te produceren met hernieuwbare energie. Dus, hoewel dit misschien niet helpt bij alle aspecten van de opwarming van de aarde, is het een alternatief voor niet-hernieuwbare fossiele brandstoffen en zal het bepaalde zwavelgebaseerde emissies verlagen.
Biobrandstoffen zijn brandstoffen afgeleid van planten zoals algen. Biobrandstoffen kunnen gemaakt worden door de planten te gisten en ethanol te creëren, of door plantaardige oliën te verhit die dan in motoren verbrand kunnen worden. Ethanol wordt niet in de luchtvaart gebruikt omdat het te onstabiel is. Echter, het tweede proces – het verhitten van plantaardige oliën die dan in motoren verbrand worden – is in de luchtvaart gebruikt.
De oliën worden verkregen uit planten die zeer rijk zijn aan plantaardige oliën of oliën uit algen, die ook hoog in oliën zijn. Hoewel ze alleen gebruikt kunnen worden, is de meest voorkomende manier om biobrandstoffen te gebruiken het mengen van een biobrandstof met een traditionele brandstof. Er zijn wel problemen met het gebruik van biobrandstoffen op grote hoogtes, omdat ze niet zo goed functioneren bij lage temperaturen als traditionele keroseen. Om deze reden worden biobrandstoffen nog steeds onderzocht; hoewel vliegtuigen lager kunnen vliegen of andere mengsels van biobrandstoffen kunnen gebruiken om dit probleem te bestrijden.
Vliegtuigen hebben al gevlogen met waterstof als energiebron. Op dit moment is waterstof echter geen praktische alternatief. Het zou dramatische veranderingen in de vorm en het ontwerp van vliegtuigen vereisen, omdat waterstof meer dan vier keer het volume inneemt van conventionele keroseen. Waterstof weegt wel minder dan traditionele bronnen, dus ontwerpwijzigingen, hoewel nog in onderzoek, zijn zeker mogelijk.
Er zijn voorstanders en tegenstanders van waterstofenergie, omdat sommigen geloven dat de waterdamp die op grote hoogte vrijkomt gevaarlijker is dan kooldioxide, terwijl anderen geloven dat kooldioxide minder gevaarlijk is. Dit kan worden opgelost door vliegtuigen lager te laten vliegen.
Gegeven de bestaande technologie, zijn er verschillende alternatieve energiebronnen die niet werken in de luchtvaartindustrie. Twee van die zijn methanol en ethanol, die alcoholen zijn die het product zijn van veel natuurlijke chemische processen. Ze zijn te vluchtig om met bestaande technologie te werken, en bevatten te weinig energie om een vliegtuig verder dan een erg korte afstand te laten vliegen. Bio-methaan is ook onwaarschijnlijk te werken, gegeven de noodzaak voor vliegtuigbrandstof consistent en uniform in samenstelling te zijn. Het zou ook moeilijk zijn om voldoende bio-methaan te verkrijgen voor dit proces om praktisch te zijn.
Kernenergie zou theoretisch gebruikt kunnen worden om de luchtvaart te aandrijven. Dit is echter zeer controversieel en er is op dit moment weinig belangstelling om deze technologie te ontwikkelen.
Er zijn verschillende grote luchtvaartverenigingen en tal van kleinere die verschillende specialisaties van de luchtvaartindustrie vertegenwoordigen. De grote luchtvaartverenigingen vervullen rollen vergelijkbaar met die van elke industrietradinggroep - ze bundelen middelen en bieden een gecombineer
Een lange vlucht, luchtvaartmaaltijden, exorbitante prijzen voor voedsel op luchthavenwinkels - luchtvaartreizigers met lege maagen zouden goed doen om tussendoortjes van huis mee te nemen. Echter, Transportation Security Administration-regels beperken welk soort knabbels u mee kunt nemen op de vluc
Vanaf de eerste gemotoriseerde vlucht door de gebroeders Wright te Kitty Hawk, North Carolina, is vliegtuigontwerp stapsgewijs geëvolueerd. Vandaag de dag zijn de hoogst efficiënte, samengestelde vliegtuigontwerpen een ver weg van de eenvoudige, stofbedekte frame van de gebroeders Wright. Over het a
