Wat voor voedsel at meneer Alexander Mackenzie?

Alexander Mackenzie was een in Schotland geboren ontdekkingsreiziger die eind 18e eeuw verschillende expedities door Canada maakte. Hij en zijn team vertrouwden tijdens hun reizen op verschillende voedselbronnen, waaronder:

- Pemmicaanse: Dit was een hoofdvoedsel voor veel bonthandelaren en ontdekkingsreizigers in Noord-Amerika. Het werd gemaakt van gedroogd, gestampt buffel- of hertenvlees vermengd met vet en soms fruit of bessen.

- Vrij wild: Mackenzie en zijn team jaagden op een verscheidenheid aan wilde dieren, waaronder herten, elanden, elanden, buffels en kariboes.

- Vis: Ze vingen ook vis uit de meren en rivieren die ze tijdens hun reizen tegenkwamen.

- Bessen: Mackenzie en zijn team aten vaak bessen, zoals wilde bosbessen, frambozen en veenbessen, die overvloedig aanwezig waren in de regio's die ze verkenden.

- Gedroogd vlees: Naast pemmican conserveerden ze ook vlees door het in de zon of boven vuur te drogen.

- Paddestoelen: Mackenzie's team verzamelde en at ook wilde paddenstoelen.

- Wortels en groenten: Ze groeven eetbare wortels en groenten op, zoals wilde uien en aardappelen.

- Thee: Mackenzie en zijn team dronken thee gemaakt van gedroogde kruiden en planten, zoals Labrador-thee en salie.

- Maïsmeel: Af en toe ruilden ze met First Nations-mensen maïsmeel, dat ze met dierlijk vet vermengden tot een soort pap.

Mackenzie en zijn team moesten vindingrijk en flexibel zijn als het om voedsel ging, omdat ze zich vaak in afgelegen gebieden bevonden met beperkte toegang tot voorzieningen.