Het verhaal van hoe en waarom de Eiffeltoren het symbool werd van Parijs, Frankrijk is even betoverend als de toren zelf. De afbeelding van dit historische monument is synoniem met alles wat Parijs is. Jarenlang hebben mensen gestaund bij de enormiteit en schoonheid, maar weinig mensen weten de skeptische en diepe Franse geschiedenis achter de toren. Wat begon als een wedstrijd in 1889 heeft ironisch de geschiedenis en het landschap van Frankrijk voor altijd veranderd.
De Eiffeltoren werd in 1889 gebouwd ter herdenking van de 100-jarige verjaardag van de Franse Revolutie. Een wedstrijd werd in 1887 gehouden voor het beste ontwerpconcept van de structuur en uit 700 voorstellen werd Alexandre Gustave Eiffel, een constructeur, gekozen als winnaar.
De Eiffeltoren debuteerde op de Parijs Wereldtentoonstelling van 1889 en werd in mei van dat jaar aan het publiek gepresenteerd door Edward, Prins van Wales, die later Koning Edward VII van Engeland zou worden.
Gustave's Eiffeltoren was niet geliefd door iedereen in Parijs. Feitelijk, velen in de kunsten, zoals Charles Gounod en Alexandre Dumas, schreven brieven en petities ter bezwaar tegen de toren. De toren werd 'nutteloos' en 'monstrueus' genoemd, de 300 protesteerders vonden het in slechte smaak en niet de karakter van de stad weerspiegelend.
Toch deden hun protesten weinig aan de bouw van de toren; het kostte 300 staalarbeiders 40 ton verf en 26 maanden om te errichten.
Gemaakt van ijzeren lattwerk, zou de Eiffeltoren 40 jaar lang alleen staan als 's werelds hoogste gebouw, totdat het Empire State Building werd opgericht. De totale hoogte is 324 meter of iets meer dan 1.000 voet.
Gustave, die geïnteresseerd was in wetenschap, bouwde de top van de toren om de windsnelheid te meten. Volgens de officiële site van de toren was de maximale zwaai aan de top 9 centimeter of 3,4 inch. Verschillende experimenten hebben plaatsgevonden bij de toren, waaronder de eerste kwikbarometer en het eerste radio transmissie experiment.
Oorspronkelijk, volgens de regels van de wedstrijd, mocht de toren slechts 20 jaar staan voordat het afgebroken zou worden en het grondgebruik teruggegeven zou worden aan de stad Parijs. Echter, de toren was niet alleen onmogelijk af te breken vanwege zijn enorme grootte en ijzeren samenstelling, maar was ook waardevol geworden voor communicatiedoeleinden in Parijs tegen 1909.
In 1910 werd de toren gebruikt voor de International Time Service en is sindsdien gebruikt voor radio-uitzendingen en als waarnemingstoren.
Wat ooit een oogveroorzakende was, is nu een van de meest herkenbare symbolen ter wereld. De Eiffeltoren is een significante deel van Frankrijk's geschiedenis. Vandaag is het monument een grote toeristische attractie, compleet met restaurants, souvenirwinkels en tours. Meer dan 100 jaar later bezoeken bezoekers van ver en ver, zoveel als 6 miljoen in 2009 alleen, het monument om de stad vanuit een vogelperspectief te observeren.
Cannes, Frankrijk, is het bekendst om zijn jaarlijkse filmfestival dat sterren uit de hele wereld aantrekt. Twaalf dagen lang wordt de rustige Riviera een Hollywood hotspot. Maar er zijn andere aspecten aan de sterke, significante geschiedenis achter Cannes. Begin Er is wetenschappelijk bewijs dat
De Eiffeltoren is een bekennelijk Parijs landmark bezocht door duizenden toeristen elk jaar. Gebouwd in 1889, werd het genoemd naar zijn ontwerper, Gustave Eiffel. De toren staat 324 meter hoog en biedt verbazingwekkende uitzichten over de stad Parijs. De Eiffeltoren heeft twee restaurants: 58 Tour
Vroege Ontwikkeling De luchthaven werd oorspronkelijk in 1925 gebouwd op Swan Island aan de noordwestkant van de stad. Naarmate de faciliteit groeide, bleek deze locatie te klein en werd in de midden jaren dertig verplaatst naar de huidige locatie. Een Super Luchthaven werd in 1940 geopend tegen een