Gevolgen van het vernielen van wildlife

Wildlife in omgevingen functioneert als een onderdeel van zijn omgeving, niet los daarvan. Als gevolg heeft het vernielen van wildlife niet alleen gevolgen voor de dieren zelf, het heeft ook gevolgen voor het milieu en ripple-effects. Helaas wordt deze interactie vaak pas begrepen als het te laat is en de effecten al hebben plaatsgevonden. Als mensen en gemeenschappen geluk hebben, kunnen sommige schade hersteld worden. In andere gevallen is de vernietiging permanent.

Uitsterven en fokproblemen

Het meest directe en voor de hand liggende effect van het vernielen van wildlife is de uittsterven van een soort. Veel diersoorten zijn teruggebracht tot hun laatste populatieresten. Wanneer hun habitat dramatisch verandert, kan de soort volledig uitsterven. Zure regen in Scandinavië en Canada heeft hele vispopulaties vernield, meren volledig leeggehaald van visbestand. Een ander type vernietiging kan via genetica plaatsvinden. Als wildlife langzaam blootgesteld wordt aan chemicaliën die ze vergiftigen, kunnen hun nakomelingen ook beschadigd raken, wat leidt tot gruwelijke mutaties. Een voorbeeld van dit soort na-effect in reproductie gebeurde met DDT-bestrijdingsmiddel voordat het in de Verenigde Staten verboden werd.

Onbalans in de voedselketen

Het vernielen van één type wildlife beïnvloedt vaak de rest van een voedselketen. Met een schakel verwijderd uit de keten, kunnen lagere prooisoorten onbeheerst groeien terwijl hogere diersoorten kunnen gaan verhongeren als een eens betrouwbare voedselbron niet meer beschikbaar is. Als gevolg kan het uitwissen van één soort wildlife ongewild andere verbonden soorten uitwissen. Soms kan het vernielen van één of twee soorten grote wezens ook significante effecten hebben. Hoewel de populatieverlies minimaal kan lijken, kan het leiden tot enorme uitbarstingen in lagere niveaus die ooit door een paar grotere dieren geconsumeerd werden.

Ontregeling van afhankelijke systemen

Voedselssystemen voor mensen zijn afhankelijk van bepaalde wildlife voor doorlopende productie. Een dergelijke wildlife-soort is de honingbij. Hoewel andere insecten ook bestuivingsvoordelen bieden, zijn honingbijen de meest productieve en wijdverspreide die deze benodigde functie uitvoeren. Zonder bestuiving kiemen planten niet en produceren geen voedsel. In sommige schattingen, volgens Southeast Farm Press, zou de menselijke ras binnen minder dan vijf jaar volgen als honingbijen volledig uitgewist zouden worden, vanwege verlies van voedselbronnen uit vegetatie.

Plagen

Een veelvoorkomende gebeurtenis in gemeenschappen die wildlife uitwissen tijdens ontwikkeling, is een explosie van plagen die ooit natuurlijk gecontroleerd werden. Vogels worden vaak geëlimineerd omdat hun habitat vernietigd wordt door rijhuizen. Zonder vogels, broeden buggen en kleine knaagdieren exponentieel. Nieuwe eigenaren vinden zich dan niet alleen met een nieuw huis maar ook met genoeg beestjesproblemen om op te lossen.