Sinds het begin van de geschiedenis hebben mensen gewild en moeten weten waar dingen geografisch liggen in relatie tot zichzelf. De grafische weergaven van deze geografische kennis worden kaarten genoemd. De eerste basiskaarten waren misschien op de grotwand gekrabbeld in prehistorieke tijden. Later, naarmate mensen de planeet uitgebreider verkenden, werden kaarten en kaarten gedetailleerder en nauwkeuriger, en moderne kartografie heeft nu een schat aan nauwkeurige kaarten voor alle gebieden van de aarde, geholpen door satelliettechnologie.
De meest basiscorrecte component van een kaart is de titel. De titel moet verwijzen naar alles wat de kaart probeert te dekken. Het kan een basisnaam van een land zijn, zoals 'Japan', of uitgebreider, zoals 'Watertabellen in de Westelijke Saharawoestijn'. De titel moet duidelijk aangeven wat de bedoelingen en doelen van de cartograaf zijn; het moet specifiek zijn en geen irrelevante informatie bevatten.
Elke kaart moet een legenda of sleutel hebben. De legenda is een vitaal hulpmiddel om de kaart te begrijpen en te interpreteren. De legenda bevat een rijkdom aan details over de kaart, en moet elk kenmerk of symbool op de kaart uitleggen. Het moet onthullen wat elke marking betekent, en soms extra informatie geven. Bijvoorbeeld, een stad kan vertegenwoordigd worden door een grote zwarte stip van een bepaalde grootte op een kaart, en de legenda kan uitleggen dat dit een stad vertegenwoordigt met een bevolking van meer dan 1 miljoen mensen.
Een schaal is belangrijk om voor de lezer de afstanden op de kaart in perspectief te plaatsen, en om nauwkeurige navigatie-informatie te bieden voor de gebruiker. Een schaal vertelt de gebruiker wat de verkleinde grootte van de weergave is. Dit wordt meestal vertegenwoordigd door een verhouding. Bijvoorbeeld, als een kaart een gebied vertegenwoordigt dat in werkelijkheid 100.000 keer groter is, is de schaal van de kaart 1:100.000.
Alle kaarten moeten een kompasoriëntatie hebben. Aangezien het primaire doel van een kaart is om inzicht in richtingen te geven, moet een kaart kunnen tonen welke kant welke is op een kompas. De meeste kaarten hebben Noord bovenaan en Zuid onderaan, maar alle kaarten moeten een officiële weergave van de kompasoriëntatie hebben.
Om context te geven aan een kaart, moet de publicatiedatum aanwezig zijn. Omdat kaarten continu worden bijgewerkt met additionele informatie en verbeterde nauwkeurigheid, is het belangrijk om te weten wanneer je kaart gepubliceerd is. Bijvoorbeeld, een kaart van Londen uit 1970 kan nog nuttig zijn, maar zal niet zo nauwkeurig zijn als een uit 2011.
Een kaart is een abstracte weergave van een fysiek gebied. In tegenstelling tot wat veel mensen aannemen, zijn kaarten niet objectief. Wat een kaart toont, weerspiegelt de kennis, vooroordelen en prioriteiten van de maker. Fysieke kaarten tonen het reliëf en de kenmerken van een locatie, terwijl pol
Topografische kaarten gebruiken hoogtelijnen om driedimensionale hoogteveranderingen in de fysieke kenmerken van landschappen weer te geven. Topografische kaarten worden gebruikt door diverse beroepen, waaronder stedelijke en regionale planners, buiten- en landbeheerders en de strijdkrachten. Het ho
Je weg zoeken in een nieuwe stad of door een land, door een bos of rond een obstakel, wordt veel makkelijker met een kaart. Een kompas kan ook handig zijn, vooral voor het wandelen op afgelegen paden of ongemarkeerde wilderness-gebieden. Sommige kompassen zijn beschikbaar voor bevestiging aan dashbo
