Sommige van Alaska's dieren zijn toegevoegd aan de lijst met bedreigde soorten door veel redenen, waaronder natuurlijke roofdieren en illegale jacht. Sommige soorten hebben bijna 50 procent van de populatie verloren; in de meer extreme gevallen zijn andere populaties met bijna 95 procent verminderd. Door beschermingswetten zijn veel dieren hersteld en van de lijst gehaald, maar sommige vechten nog steeds om zich te herstellen in de arctische toendragebieden.
De ijsbeer, ook bekend als zeebeer, is het grootste roofdier op het vasteland, woonachtig in de poolgebieden van de noordelijke halve bol. De witte beren kunnen worden gevonden drijvend in de ijzige wateren van Alaska op ijsschollen, waar ze de meeste tijd doorbrengen met rusten en eten. Hun favoriete voedsel zijn zeehonden, hoewel ze bekend zijn om ook walvis- en walruslijken te eten. Volwassen mannetjes ijsberen kunnen bijna 3,3 meter groot worden, met een gewicht tussen de 295 en 450 kilogram; vrouwtjes zijn kleiner. Een laag vet van bijna 13 centimeter dik beschermt de ijsberen tegen de onder de vriespunt temperaturen van het gebied waar ze leven. De populatie daalde ooit tot 5.000 dieren, hoewel ze momenteel bloeien op ongeveer 40.000. Naast jacht en het eten van vervuild voedsel, is de hoofdoorzaak van de dood voor ijsberen verhongering: met de ijs-kappen die elk jaar smelten, is hun jachtseizoen drastisch verkort.
De moschusrund is het enige hoefdier dat zo ver noord woont als de bevroren toendra van Alaska. Het lange haar en wolonderlaag stellen de moschusrund in staat om in de koele temperaturen van de toendra te leven. Reizend in kuddes van 10 tot 20 runderen, overleven ze voornamelijk door te voeden op planten, waaronder kroosbes, bosbes en wilg. Gemiddeld kan een moschusrund tot 385 kilogram wegen en tot 2,1 meter hoog groeien. Zowel mannetjes als vrouwtjes hebben horens, maar de horens van het vrouwtje zijn kleiner en bedekt met haar. De belangrijkste natuurlijke roofvijand van de moschusrund is de arctische wolf, hoewel ijsberen bekent zijn om de zwakkere runderen te jagen als andere voedselopties op zijn. Ze zijn ook makkelijke prooi voor mensen, die ze jagen om hun vlees en vacht.
De slechtvalk, een trekvogel, keert jaar na jaar terug naar dezelfde klif waar het geboren is om te broeden. De primaire voedselbron zijn andere vogels, waaronder watervogels en oevervogels. Ze zijn een middelgrote valk van 35 tot 45 centimeter hoog met een vleugelspanwijdte groter dan 115 centimeter. De hoofdoorzaak van de daling in de slechtvalkpopulatie is het eten van voedsel dat vergiftigd is door bestrijdingsmiddelen of andere giftige verontreinigingen. De bestrijdingsmiddelen die ze eten worden doorgegeven via hun eieren, die ofwel te vroeg uitkomen of andere problemen veroorzaken bij de pasgeboren valk.
Elk dier met hoeven heet een hoefdier (ungulata), hoewel sommige soorten die evolueerden van hoefdier-voorouders de hoeven niet meer bezitten. Bekende hoefdieren zijn paarden, giraffen, koeien en herten. Volgens de Smithsonian Institution zijn er momenteel 257 moderne hoefdiersoorten. Afrikaanse Wi
De archipel Indonesië heeft een significante biodiversiteit, wat betekent dat veel verschillende soorten er bestaan. Volgens organisatie Pro Faunas artikel Feiten over Indonesische dieren, heeft Indonesië meer zoogdiersoorten dan elk ander land. Het behoud van de biodiversiteit in Indonesië is belan
Maleisië is de thuisbasis van zes kritiek bedreigde en 15 bedreigde dieren, ondanks dat het slechts zo groot is als New Mexico. Gelegen nabij de Zuid-Chinese Zee, heeft Maleisië een warm, nat en tropisch klimaat. De geografische kenmerken van het land omvatten bergen bedekt met jungle, alsook kustvl