Een atlas is een verzameling kaarten, meestal uit een bepaalde regio, die verkeersroutes, wegen, grenzen en de locaties van steden en dorpen kunnen tonen. Door het gebruik van veelvoorkomende symbolen kunnen cartografen (kaartmakers) plekken van interesse of geografische en politieke grenzen nauwkeurig aanwijzen zonder de atlaslezer te verwarren. Ondanks het ontbreken van een universele symbolencodex, houden cartografen wereldwijd zich doorgaans aan veelvoorkomende symbolen die door bijna iedereen begrepen kunnen worden, ongeacht taalkundige barrières.
Plaatsen van interesse kunnen locaties (steden en dorpen), diensten (luchthavens, banken en restaurants) en zelfs attracties (staatsparken, musea en recreatiegebieden) omvatten. Om steden aan te duiden, is het meest voorkomende symbool een simpele stip naast de naam van de locatie. Meer versierte stippen, meestal met een cirkel of ster eromheen, duiden doorgaans op hoofdsteden. Servicelocaties worden meest algemeen gemarkeerd met afbeeldingen die de specifieke dienst vertegenwoordigen. Luchthavens worden bijvoorbeeld aangeduid door een vliegtuig; banken een dollarteken of een geldautomaat; restaurants meestal met een mes en vork symbool - alle veelvoorkomende symbolen die atlasgebruikers in staat stellen om wat ze zoeken zonder verwarring te vinden. Parken en beschermde gebieden worden meestal gemarkeerd met 'gebiedssymbolen', gekleurde gebieden die de grootte en locatie van het park demonstreren.
Vervoersroutes zijn een belangrijk facet van de kartografie en zijn doorgaans de reden waarom een atlas in gebruik is. Hoewel de bedoeling van veel cartografen is om regio's en gebieden in schaal te tonen (in een evenredige relatie tot de omgeving), worden veel routes geëxageerd of gegeneraliseerd zodat ze onderscheiden kunnen worden. Een functie op de Dorset Coast Digital Archive website beschrijft bijvoorbeeld een 1/50-inch lijn op een kaart op 1:100.000 schaal gelijk aan een weg die 50 meter breed is. Deze exaggeratie maakt vervoersroutes gemakkelijk te identificeren en, wanneer gecombineerd met wegsymbolen die het type weg aanduiden, gemakkelijk te navigeren. Kleurgecodeerde streepjes of hash-marks met dunne of dikke lijnen ernaast zijn de meest voorkomende symbolen om de aard van de weg te bepalen (tweebaans, snelweg, tol of panoramisch) en wegteken-symbolen langs de getekende routes tonen de naam en identificatienummers van de route.
Symbolen die grenzen demonstreren, worden vaak op atlas-kaarten geïmplementeerd. Politieke grenzen, de voorstellelijke lijnen die steden, dorpen, staten, provincies en landen scheiden, worden doorgaans gemarkeerd met onderbroken lijnen die een bepaald aantal stippen tussen de streepjes tonen. Bijvoorbeeld: staatsgrenzen hebben doorgaans twee grote zwarte stippen tussen elke streep, terwijl gemeentelijke grenzen slechts één stip hebben. Internationale politieke grenzen hebben meestal twee grote stippen over een wit of beige achtergrond tussen streepjes. Geografische grenzen, zoals bossen, rivieren en bergketens, worden doorgaans gesymboliseerd door gebiedssymbolen gekleurd naar een bepaald type terrein. Rivieren worden meest vaak aangeduid door brede blauwe lijnen, terwijl zwaar beboste gebieden gesymboliseerd worden door grote groene of bruine gebiedssymbolen.
Een kaart is een abstracte weergave van een fysiek gebied. In tegenstelling tot wat veel mensen aannemen, zijn kaarten niet objectief. Wat een kaart toont, weerspiegelt de kennis, vooroordelen en prioriteiten van de maker. Fysieke kaarten tonen het reliëf en de kenmerken van een locatie, terwijl pol
Symbolen zijn de grafische, visuele taal van kaarten. Een symbool is een afbeelding op een kaart die iets in de echte wereld vertegenwoordigt. Grootte, vorm, locatie en kleur hebben allemaal een specifieke betekenis. Topografische kaarten, uitgegeven door de Geologische Dienst, zijn veelvoorkomend e
Een kaart is niet alleen belangrijk in het vakgebied van kartografie – de kunst van kaarten maken – maar biedt mensen ook inzicht in waar ze in de wereld vandaan komen. De geschiedenis van de kartografie dateert terug tot de oude Babylonische tijden, ongeveer 2300 v.Chr. Hoewel moderne kaarten gedet
