Pittoreske gemeenschappen over de hele wereld staan voor een dilemma: toerisme brengt noodzakelijk geld in economieën, maar onbeperkt toerisme is een bron van ecologische schade. Ecotoerisme, ook bekend als duurzaam toerisme, lost dit dilemma op door bewuste, milieubewuste reizen aan te moedigen. Ecotoerisme streeft ernaar een manier te bieden voor reizigers om zelfs kwetsbare of beschermde omgevingen te bezoeken op een manier die weinig blijvende schade aantast.
Verantwoordelijk reizen is een doel van ecotoerisme. Ecotoeristen worden verwacht zich te educeren over de ecologie van de lokale omgeving zodat hun bezoek zo min mogelijk negatieve impact heeft. Zorgen dat lokale behoudsinspanningen en gemeenschappen profiteren van de reis is meestal een integraal deel van de reisschema's van de ecotoerist.
Ecotoerisme vraagt van reizigers niet alleen bewust te zijn van hun impact op soms kwetsbare ecosystemen, maar ook op lokale bevolkingsgroepen. Traditioneel reist de ecotoerist om te leren, te observeren en minder een last te zijn voor een ecosysteem dan een partner in het behoud ervan. Dit wordt gedaan door direct behoudsinspanningen en groepen te financieren, verblijf en geld uitsluitend bij lokale bedrijven te besteden, en massatoerisme te ontmoedigen.
Deel van het leerproces van ecotoerisme is het erkennen van het belang van het behandelen van lokale culturen en gebruiken met respect. Sommige reizigers zijn geneigd om neerbuigend of minachtend te zijn tegenover de lokale inwoners, zelfs terwijl ze hun gastvrijheid genieten. Voor de ecotoerist-reiziger is het ervaren en waarderen van de lokale cultuur onderdeel van de ecotoeristische manier van doen. Ecotoeristen streven naar balans in hun participatie in en waardering voor lokale culturen.
Hoewel het reisonderwerp zijn kritiekers heeft, is ecotoerisme een steeds groeiende business. Meeste meningen over het concept gaan over bedrijven en individuen die profiteren van ecotoerisme ten koste van lokale behoudsinspanningen en gemeenschappen. Dit type exploitatie is bekend geworden als "greenwashing" – een groene, of milieuvriendelijke, fasade over een operatie die maar minimaal voldoet aan het "ecotoerisme"-niveau van verantwoordelijkheid.
Ecotoerisme streeft ernaar haar reizigers een niveau van bewustzijn te geven over hun plaats in de wereld. Reizen naar kwetsbare ecosystemen is nog steeds zeer beperkt, zelfs voor ecotoeristen, maar de meeste winnen een gevoel van de interconnectedheid van de aardse ecologie. Diegenen die meer geïnteresseerd zijn in de menselijke kant, winnen ook waardevolle inzichten en ervaringen. Lokale culturen en gemeenschappen kunnen hun toeristische attracties delen, geld in de lokale economie brengen, en toch verzekeren dat hun lokale ecologie niet overladen wordt. Als je geïnteresseerd bent in ecotoerist te worden, zoek een bekende, goed gereputeerde ecotoerismegroep en begin je training. Je reizen zullen een heel nieuwe dimensie krijgen.
Ecotourisme, waarbij reizigers plekken bezoeken voor hun natuurlijke schoonheid op een duurzame manier die het milieu en de lokale gemeenschap ten goede komt, is het snelst groeiende segment van de reisbranche. In plaats van de focus volledig op de toerist te leggen, komen diverse actoren samen om e
The International Ecotourism Society (TIES) werd in 1990 opgericht. TIES is een non-profitorganisatie gevestigd in Washington, D.C., die toegewijd is aan het vergroten van bewustzijn over de milieueffecten van reizen. De organisatie biedt reizigers opties voor eco-vriendelijke reizen en bestemmingen
Turkije bezit Europas oudste natuurlijk bos en diverse soorten, sommige bedreigd. Met prachtige landschappen en rijke lokale cultuur is het een prime kandidaat om te profiteren van de ecotoerisme beweging. Doelstellingen Met 27+ miljoen buitenlandse bezoekers in 2009 is toerisme essentieel voor de
