De witte kliffen van Dover zijn vaak de eerste blik op Groot-Brittannië voor mensen die per zee uit het zuiden aankomen. De kliffen, die genomineerd zijn als een "Icoon van Engeland," zijn een van de bekendste natuurlijke kenmerken van het Verenigd Koninkrijk.
De witte kleur komt van het krijt waaruit de kliffen gemaakt zijn. Meer dan 100 miljoen jaar geleden was het gebied dat nu het zuiden van Engeland is bedekt door een warme zee. Microscopisch plankton leefde in de bovenste lagen van deze zee, en toen ze starven, zakten hun lichamen naar de zeebodem. In de loop van de tijd bouwde dit een dikke laag op, en het gewicht van het water dat op de zeebodem drukte, veranderde de schelprijke modder in de zachte gesteente bekend als krijt.
Grote gletsners sneeden door de golvende krijtheuvels ongeveer 20 miljoen jaar geleden. De landmassa van Groot-Brittannië werd gescheiden van de rest van Europa toen de IJstijd voorbij was, ongeveer 10.000 jaar geleden, wat Groot-Brittannië in een eiland veranderde en de kliffen blootstelde aan wind, weer en getijderosie.
Het verleden van de kliffen als mariene omgeving heeft het een rijke bron van mariene fossielen gemaakt. Paleontologen hebben fossielen van talloze zeewezens gevonden, waaronder diverse schelpdieren en haaien. De kliffen zijn een beschermde Site of Special Scientific Interest, wat betekent dat het niet toegestaan is fossielen van de kliffen zelf te verzamelen. Fossieljagers kunnen de rotsen onderzoeken die van de kliffen zijn gevallen.
De National Trust schat dat jaarlijks tussen de 2 en 5 cm van de kliffen verloren gaat aan erosie. De Trust gelooft dat deze erosiesnelheid alleen maar zal toenemen als de zeespiegel stijgt. Een ander probleem zijn periodieke klifafstortingen die een meter rots in een enkele incident kunnen vernietigen.
De kliffen zijn een belangrijk icoon geweest voor het Britse volk, misschien het meest opvallend tijdens de Tweede Wereldoorlog toen het nummer "The White Cliffs of Dover" immens populair werd. Het lied, gezongen door Vera Lynn, keek uit naar een tijd waarop de oorlog voorbij zou zijn en mensen hun vredestijd leven konden hervatten. Gefraagd door de Londense "Independent" in 1999 of ze ooit moe werd van het zingen ervan, antwoordde Vera Lynn, "Nee... Het betekende zoveel voor iedereen. De witte kliffen van Dover waren het laatste wat de jongens zagen toen ze vertrokken (voor de oorlog). Het lied betekende thuis voor hen."
Temple Bar is een van de meest populaire en drukte regios in niet alleen Dublin, maar heel Ierland. Toeristen stromen erheen, niet alleen omdat het in het midden van een grote wereldwijde metropool ligt, maar ook omdat het diep geworteld is in rijke geschiedenis, cultuur en architectuur. Het moderne
Tokoroa is een bloeiende houtstad in het centrale Noordeiland, Nieuw-Zeeland. De hoofdbranches zijn de nabijgelegen Kinleith pulp- en papierfabriek en de omringende bossen. Werkloosheidswerkers tijdens de Grote Depressie planten de dennenbossen en de naoorlogse bloei creëerde de fabriek voor dat bos
De Grund, of Gronn in het Luxemburgs, is een van de vijf districten van Luxemburg-stad, de hoofdstad van het Groothertogdom Luxemburg, en ligt ten zuiden van de stad. De geschiedenis van de hoofdstad ontvouwde zich in het jaar 963, toen een kasteel werd gebouwd op wat nu het centrum van Luxemburg-st
