Dresden porselein is bekend als het eerste Europese porselein dat Aziatische producten kon evenaren. Het Duitse porselein heeft een geschiedenis vol geheimen en uitvindingen, wat het een favoriet verzamelaarsitem maakt.
In de vroege 1700s hield koning Augustus II, prins-kurfiurst van Saksen, goudsmid Johann Böttger gevangen en opdracht hem goud te maken. Böttger ontdekte in plaats daarvan de methode om porselein te maken, een favoriet en waardevol item in de ogen van de koning.
De kondigde aan aan Europa in 1710 dat hij een porseleinfabriek in Dresden zou openen. Hij opende er echter een in het nabije Albrechtsburg kasteel in Meissen. Spionage was rampaant, en de koning bewaarde zijn porselein geheim, zelfs al betekende dat dat werknemers binnen de kasteelmuren gevangen gehouden werden.
Tot 1720 was het geheim gelekt en duikten porseleinproducenten op in Wenen en Venetië. Dresden porselein adopteerde de Sakse gekruiste zwaarden in onderglasuur blauw als haar onderscheidende merk.
In 1736 produceerde de porseleinfabriek de "Zwaan Service." Het bestaat uit 1.400 stukken, en is de grootste, meest prachtige porseleinservice ooit gecreëerd.
In 1872 bouwde Dresden zijn eigen fabriek om zijn rol in porseleinproductie beter te vestigen. Het porselein geproduceerd in Dresden draagt een blauwe kroon als merk om het te onderscheiden van stukken gemaakt in Meissen.
Temple Bar is een van de meest populaire en drukte regios in niet alleen Dublin, maar heel Ierland. Toeristen stromen erheen, niet alleen omdat het in het midden van een grote wereldwijde metropool ligt, maar ook omdat het diep geworteld is in rijke geschiedenis, cultuur en architectuur. Het moderne
Tokoroa is een bloeiende houtstad in het centrale Noordeiland, Nieuw-Zeeland. De hoofdbranches zijn de nabijgelegen Kinleith pulp- en papierfabriek en de omringende bossen. Werkloosheidswerkers tijdens de Grote Depressie planten de dennenbossen en de naoorlogse bloei creëerde de fabriek voor dat bos
Stumphouse Tunnel is een onvoltooide spoortunnel die naar niets leidt. In de 19e eeuw was de tunnel op weg om deel te worden van een spoorsysteem dat Zuid-Carolina met het Amerikaanse Middenwesten zou verbinden. Uitgehakt uit de granieten Stumphouse Mountain door 19e-eeuwse immigranten, reed er nooi
