Normandië in noordelijk Frankrijk was de locatie van een langdurig grondstrijd tussen Engeland en Frankrijk, wat resulteerde in de Engelse koning Richard Leeuwenhart die besloot om aan het einde van de 12e eeuw een kasteel te bouwen bij Château Gaillard.
Volgens de lokale informatiegroep Les Andelys, Frankrijk, werd het fort van Château Gaillard gebouwd om gebruik te maken van een aantal natuurlijke verdedigingen, waaronder de kronkelende rivier de Seine en een 100 meter hoge klif. Dit betekende dat alleen het land dat leidde naar het plateau voor Château Gaillard beveiligd hoefde te worden, waardoor alle verdediging op het plateau gericht kon worden.
Koning Richard begon in 1197 met de bouw van Château Gaillard en het was in 1198 voltooid. Les Andelys legt uit dat de naam "Gaillard" aan het fort werd gegeven omdat de Franse betekenis van het woord "goed bevestigd" is.
De Engelsen bouwden Château Gaillard als verdediging tegen de Franse koning Filips, die Normandië voor Frankrijk terug wilde veroveren, met zijn landen slechts tien kilometer van Château Gaillard als basis. Koning Richard kreeg niet de kans om zijn landen bij Château Gaillard te verdedigen, want hij werd gewond door een pijl bij de belegering van Chalus in de lente van 1199 en stierf aan brandgangreen.
Les Andelys legt uit dat koning Filips Château Gaillard belegerde en uiteindelijk de buitenste delen van het fort in maart 1204 innam, en dezelfde dag het hele kasteel. De val van Château Gaillard leidde tot het heroveren van Normandië door Frankrijk.
De verdediging van Château Gaillard was zo sterk dat Les Andelys rapporteert dat het fort na de overname van de Engelsen werd gerepareerd en opnieuw gebruikt in de Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankrijk. In 1573 werd het beschreven als een "vervallen kasteel, ingestort en onbewoond". In de vroege 17e eeuw kregen lokale godsdienstvormen toestemming om het kasteel te ontgraven voor bouwmateriaal om hun kerken en kloosters te repareren. De donjon werd van de sloop uitgezonderd.
Temple Bar is een van de meest populaire en drukte regios in niet alleen Dublin, maar heel Ierland. Toeristen stromen erheen, niet alleen omdat het in het midden van een grote wereldwijde metropool ligt, maar ook omdat het diep geworteld is in rijke geschiedenis, cultuur en architectuur. Het moderne
Tokoroa is een bloeiende houtstad in het centrale Noordeiland, Nieuw-Zeeland. De hoofdbranches zijn de nabijgelegen Kinleith pulp- en papierfabriek en de omringende bossen. Werkloosheidswerkers tijdens de Grote Depressie planten de dennenbossen en de naoorlogse bloei creëerde de fabriek voor dat bos
Stumphouse Tunnel is een onvoltooide spoortunnel die naar niets leidt. In de 19e eeuw was de tunnel op weg om deel te worden van een spoorsysteem dat Zuid-Carolina met het Amerikaanse Middenwesten zou verbinden. Uitgehakt uit de granieten Stumphouse Mountain door 19e-eeuwse immigranten, reed er nooi
