Er is geen groter wezen dat de aardoppervlakte doorstreift dan de Afrikaanse olifant. Ze zijn zelfs groter dan Aziatische olifanten, met een gewicht tot 6.350 kg (14.000 pond). De beste manier om onderscheid te maken tussen de twee is naar hun oren te kijken. Afrikaanse olifanten' oren zijn aanzienlijk groter dan Aziatische olifanten' en zijn vergeleken in vorm met Afrika zelf. Eens breed gejaagd voor hun ivoortanden, zijn Afrikaanse olifanten nu een beschermde soort.
Zelfs Afrikaanse olifanten variëren in grootte en soort. De bekendste en talrijkste zijn de savanne-olifanten, die in de open vlaktes van sub-Saharaans Afrika leven. Er zijn ook bosolifanten in de regenwouden die wel kleiner zijn, met tandjes die naar beneden buigen en kleinere, rondere oren. De machtige savanne-olifant heeft de grootste grootte, de grootste oren en de grootste, gebogen tandjes. Ze leven ook langer. Een bul kan 7,6 meter (25 voet) lang en 3,3 meter (11 voet) hoog worden. Er is bewijs dat west-Afrikaanse olifanten een derde soort kunnen vormen die fysiek tussen de twee in valt.
Behalve zijn grootte, is een olifants meest onderscheidende kenmerk natuurlijk zijn slurf. Dit wonder van manipulatie bevat ongeveer 100.000 verschillende spieren die het toestaan te buigen, krullen, grijpen en tillen. Afrikaanse olifanten hebben twee vingeraachtige uitsteeksels aan het einde van hun slurf die hen toestaan fijnere objecten te hanteren. Tegelijkertijd dienen hun slurven het gewone doel van een neus: ademen en ruiken. Ze gebruiken hun slurven om zich te voeden, zich te wassen, te drinken, bomen om te werpen, waarschuwingen te toeten naar hun vijanden en zelfs als snorkel bij het zwemmen.
Het doel van die enorme Afrika-vormige oren is om het lichaam af te koelen. Een olifant kan zijn oren knipperen in een uiting van opwinding of geluk. Dit knipperen maakt een geluid dat de aandacht van andere nabije olifanten trekt. Hun grote tandjes, kenmerkend voor zowel mannetjes als vrouwtjes, worden gebruikt om eetbare bast van bomen te strippen en in de aarde te graven voor voedsel en water. Mannetjes kunnen hun tandjes gebruiken om te vechten.
Olifanten hebben veel manieren om met elkaar te communiceren. Ze gebruiken lichaamstaal, zoals het knipperen van hun oren, of de positie van hun slurven. Ze gebruiken hun staarten om achter zich te voelen waar ze niet kunnen zien, zodat ze de juiste afstand van elkaar kunnen houden. Ze raken en ruiken met hun slurven en kunnen er ook mee toeteren, hoewel ze dat meestal alleen doen wanneer bedreigd. Ze maken niet veel lawaai maar ze kunnen brommen naar andere olifanten die ze goed kennen en ongewone gebeurtenissen kunnen ze laten piepen of brullen. Sommige van hun geluiden zijn lage frequenties die in staat zijn een mijl of meer af te leggen.
Arachnophobie, of de angst voor spinne, is een van de bekendste algemene fobieën. Hoewel er genoeg inheemse spinne zijn die je een schrik kunnen geven, is Afrika de thuisbasis van verschillende typen spinne die nog meer intimiderend kunnen zijn. Afrikaanse spinne variëren van doden met dodelijke gif
Savannes zijn grote graslandgebieden die in Afrika predomineren. Ze komen voor in India en in sommige noordelijke regios van Zuid-Amerika. De dominante plantvormen in de savannes zijn grassen en kleine planten. Er zijn enkele bomen, maar ze zijn redelijk ongemeen. Er zijn echter andere gehoutachtige
Onvergetelijk om hun grootte en unieke anatomie, zijn olifanten de favorieten van schoolkinderen – en veel volwassenen – overal. De Afrikaanse olifant is een bijzonder indrukwekkende soort, omdat hij groter en agressiever is dan zijn Aziatische tegenhanger. De olifanten die je in een circus of film
