Ontsnappingsvoorzieningen van de Airbus A300

De A300 was het eerste vliegtuig gebouwd door het Europese productieconsortium Airbus. Oorspronkelijk ontworpen in 1967 als concurrent voor de Amerikaanse vliegtuigen die de markt domineerden, werd het definitieve ontwerp in oktober 1972 gelanceerd. Hoewel de laatste A300 in juli 2007 werd geleverd, blijft dit wide-body jet een aanwezige factor in veel passagiers- en vrachtluchtvaartmaatschappijen-vlotten. Net als alle toestellen die de VS bedienen, moet de A300 voldoen aan de ontvuchtingsvereisten van de Federal Aviation Administration (FAA).

Drijfmiddelen

• Alle Airbus A300's zijn uitgerust met een van twee typen drijfmiddelen voor waterlandingen: een reddingsvest of een drijvende zitkussing. Zitkussens worden verwijderd en tegen de borst gehouden, en reddingsvesten worden uit onder elk passagierszitje gehaald en opgeblaazen na het verlaten van het vliegtuig.

Noodverlichting

• In overeenstemming met FAA-regelgeving heeft de A300 noodverlichting die passagiers naar de uitgangen wijst. Het verlichtingssysteem, inclusief uitgangstekens, cabinverlichting en ontvluchtingspadverlichting op of nabij vloerniveau, werkt onafhankelijk van de hoofdbatterij van het vliegtuig om werking tijdens een stroomuitval te garanderen.

Nooduitgangen

• Er zijn acht nooduitgangen op de A300, vier aan elke kant van het vliegtuig. Zes zijn Type A passagiersdeuren en twee zijn Type I nooduitgangen. Type A deuren liggen in paren achter de cockpit, tussen de eerste twee cabines en aan de achterkant van het vliegtuig. Deze deuren zijn op vloerniveau en meten 107 cm breed x 193 cm hoog en omvatten de deur waar passagiers op de luchthaven instappen en uitstappen. De Type I uitgangen liggen ongeveer halverwege de achterste cabin. Ook op vloerniveau, deze uitgangen zijn 61 cm breed x 160 cm hoog. Bemanningsleden zijn getraind om beide typen uitgangen te bedienen. Passagiers die bij de nooduitgangen zitten, moeten verklaren bereid en in staat te zijn om ze te bedienen.

Glijbanen

• De acht nooduitgangen van de Airbus A300 zijn uitgerust met opblaasbare ontvluchtingsglijbanen. Deze glijbanen klappen automatisch uit en vullen zich in zes seconden. Zoals vereist door de FAA, zijn de glijbanen lang genoeg om zichzelf op de grond te ondersteunen of het landingsgestel nu uitgeklapt is of niet. Ze kunnen winden tot 25 knots weerstaan met slechts één persoon die ze vasthoudt. Elke glijbaan kan ook loskoppelen van het vliegtuig en fungeren als reddingsboot bij waterlandingen.