De term hovercraft wordt toegeschreven aan de Britse uitvinder Christopher Cockerell, die de eerste praktische versies van het voertuig in de jaren 1950 ontwikkelde. De hovercraft werkt op het principe dat een boot met minder wrijving door de lucht reist dan door water.
De hovercraft is sinds de eerste bekende ontwerpen in de 18e eeuw besproken en ontworpen als een vervoersvorm. De Zweedse ontwerper en filosoof Emanuel Swedenborg krijgt de eer voor de eerste ontwerpen voor een versie van de hovercraft die leek op een omgekeerde boot met een centrale cockpit aangedreven door menselijke energie in 1716. De Britse ontwerper Sir John Isaac Thornycroft voortzette de ontwikkeling van de hovercraft door de jaren 1870 in een poging om een luchtlaag tussen het voertuig en water te creëren. De Amerikaanse ontwerper Kolonel Meliville W. Beardsley en Dr. W. Bertelsen werkten aan de wetenschap van de ontwikkeling van de hovercraft in de 20e eeuw.
Sir Christopher Cockerell ontwikkelde zijn versie van de hovercraft door lucht te dwingen door twee cilindrische blikjes bevestigd aan de motor van een stofzuiger. Dit experiment leidde Cockerell tot het ontwikkelen van plannen voor een voertuig opgehangen op een kussen van lucht geblazen vanaf onder het voertuig. Om het voertuig te laten reizen op relatief gladde oppervlakken, zoals hellend vast grond, moerassen, moerassen, water en ijs, ontwikkelde Cockerell een perifer jetsysteem dat lucht onder het voertuig duwde.
De octrooien ingediend door Sir Christopher Cockerell werden in 1955 geaccepteerd, wat een vertraging in productie veroorzaakte omdat het project van nationaal belang werd geacht voor het militair van het VK. In samenwerking met de Koninklijke Marine kon Cockerell het ontwerp van de hovercraft verfijnen, door een rok toe te voegen om de lucht die onder het voertuig gedwongen werd te bevatten om een continu luchtkussen te vormen, toegeschreven aan Koninklijke Marinepersoneel. De initiële commerciële productie van de hovercraft werd uitgesteld tot 1959 toen prototypes publiekelijk getoond werden toen het voertuig de Engelse Kanaal oversteek.
Commerciële ontwikkeling van de hovercraft is voortgezet sinds de prototypes getoond werden. In de late jaren 1960 ontwikkelde de Franse ontwerper Jean Bertin een landgebaseerde hovercraft genaamd de Aerotrain die het luchtgekuste voertuig landsnelheidsrecord brak door een topsnelheid van 267 mijl per uur te bereiken. Britse luchtvaartfabrikanten Saunders Roe en Vickers ontwikkelden commercieel beschikbare hovercrafts, die gebruikt werden als veerboten die passagiers vervoerden langs de Walese kust. Passagiertoepassingen omvatten een passagiersdienst die het Engelse Kanaal oversteek.
Temple Bar is een van de meest populaire en drukte regios in niet alleen Dublin, maar heel Ierland. Toeristen stromen erheen, niet alleen omdat het in het midden van een grote wereldwijde metropool ligt, maar ook omdat het diep geworteld is in rijke geschiedenis, cultuur en architectuur. Het moderne
Tokoroa is een bloeiende houtstad in het centrale Noordeiland, Nieuw-Zeeland. De hoofdbranches zijn de nabijgelegen Kinleith pulp- en papierfabriek en de omringende bossen. Werkloosheidswerkers tijdens de Grote Depressie planten de dennenbossen en de naoorlogse bloei creëerde de fabriek voor dat bos
Stumphouse Tunnel is een onvoltooide spoortunnel die naar niets leidt. In de 19e eeuw was de tunnel op weg om deel te worden van een spoorsysteem dat Zuid-Carolina met het Amerikaanse Middenwesten zou verbinden. Uitgehakt uit de granieten Stumphouse Mountain door 19e-eeuwse immigranten, reed er nooi
