Naarmate meer mensen bewuste milieubeschermende beslissingen nemen in verschillende levensaspecten, bloeit ecotourisme. De industrie heeft nog een lange weg te gaan in termen van hoe bedrijven worden bewaakt, maar het heeft een positieve invloed gehad in veel ontwikkelingslanden. Potentiële ecotoeristen moeten de bedrijven die ze overwegen onderzoeken om zeker te zijn dat ze voldoen aan industriestandaarden.
Ecotourisme verschilt van traditioneel toerisme doordat het waarde hecht aan de gezondheid van lokale mensen, dieren en milieu. In plaats van op alle manieren winst te maken, streeft het naar winst terwijl het lokale mensen, dieren en de natuur als geheel respecteert, of hen op een of andere manier laat profiteren van de onderneming. De beste ecotourismebedrijven maken bewuste keuzes in elk aspect van hun bedrijf. Zij recyclen producten en kiezen waar mogelijk voor biologisch afbreekbare materialen. Traditionele bedrijven zoals cruiseschepen gooien vaak grote hoeveelheden afval weg, dus deze verschillen kunnen een grote impact op het milieu hebben.
Veel landen hebben ecotourisme omarmd vanwege de positieve effecten op hun economieën. Costa Rica bloeit bijvoorbeeld door ecotourisme, wat een groot deel van de jaarkelijkse inkomsten uitmaakt. Volgens de International Ecotourism Society is 83 procent van de ontwikkelingslanden afhankelijk van ecotourisme als hun belangrijkste "export", en het fungeert als hoofdexport voor een derde van de armste landen.
Ecotourisme kan duurzaam zijn als alle partijen zich houden aan diverse belangrijke richtlijnen. Ten eerste moeten de lokale mensen instemmen met de manier waarop hun land en hulpbronnen worden gebruikt. De International Ecotourism Society stelt richtlijnen op voor het runnen van een ecotourismebedrijf. Het benadrukt dat een ecotourismebedrijf zijn impact moet minimaliseren, werken aan het vergroten van milieu- en cultureel bewustzijn en respectvolle praktijken, bezoekers en gastheeren een positieve ervaring geven, financiering bieden voor behoudsinspanningen en de emancipatie van lokale mensen, en bewustzijn creëren over politieke, milieue en sociale kwesties in het gastland.
De term "ecotourisme" is vaak misbruikt, omdat het moeilijk kan zijn om te definiëren wat ecotourisme inhoudt. Veel bedrijven hebben deze onduidelijkheid misbruikt. Naarmate het groeit, werken groepen als de International Ecotourism Society aan het creëren en afdwingen van standaarden voor bedrijven die zich ecotourisme-ondernemingen noemen.
Geotourisme en voluntourisme brengen ecotourisme naar een hoger niveau. Geotourisme behoudt dezelfde doelen als ecotourisme maar streeft er ook naar om lokale cultuur en taal te respecteren en toeristen hierover te leren. Op deze manier wil het lokale culturen steunen in het voortzetten van hun tradities. Voluntourisme betrekt toeristen bij vrijwilligerswerk, waardoor ze op een intiemere manier verbinden met het land, dieren en mensen van een regio. Veel voluntouristen hebben een onvergetelijke ervaring en bevelen het aan anderen.
Met meer dan 50 beschermde nationale parken en vijf verschillende topografische regios die verbinden met de Caraïben, de Stille Oceaan, de Andes, de Amazone en de oostelijke Llanos-vlakten, is Colombia een verbazingwekkend divers land van broeiende kustlaagvlaktes aan de ene kant en ijzige bergtoppe
Ecotoerisme is een industrie die nauw verbonden is met de wereldwijde milieuweging. Veel mensen zijn bezorgd over het milieu en leven dagelijks op een manier die de milieu-impact minimaliseert. Dezelfde mensen willen ervoor zorgen dat ze wanneer ze reizen, het milieu niet schaden. Zodra dit segment
Met afmetingen van slechts 88 bij 65 km, werd het zuidelijke Caraïbische eiland Trinidad vergeleken met ecotourisme-hotspot Costa Rica vanwege haar overvloedige fauna en ongerepte bosbinnenlanden. Het eiland is verdeeld in drie bergachtige gebieden bedekt met regenwoud en elfenhout: de Northern en C
