Voornamelijk gevonden in koelere regio's van de zuidelijke halfrond, zijn pinguïns vliegloze, aquatische vogels. Pinguïns zijn goed aangepast aan de mariene omgeving, hun vleugels als vinnen en gewebde voeten gebruikend om te zwemmen en hun habitat te manoeuvreren. Allen pinguïns gemeen is hun contrasterende veren van zwart en wit. Echter, pinguïnsoorten variëren in grootte van de dwergpinguïn die ongeveer 1 kilo weegt, tot de keizerspinguïn die op ongeveer 34 kilo komt.
Als aquatische vogels met een oceaanhabitat, bestaat het dieet van pinguïns voornamelijk uit zeevruchten. De vogels zijn vleeseters, zich voedend van krill, schaaldieren, vis en inktvis. Hun exacte dieet wordt bepaald door waar ze leven, met meer diverse dieetten beschikbaar voor de soorten die in sub-Antarctische en Antarctische gebieden leven. Bijvoorbeeld, Humboldt-pinguïns in Zuid-Amerika consumeren voornamelijk kleine vis, terwijl Rookhopper-pinguïns in Nieuw-Zeeland krill en inktvis alsmede vis eten.
Pinguïns zijn efficiënte jagers, met uitstekend gezichtsvermogen en de vaardigheid om snel te zwemmen en diep te duiken. Jagen en voeden vindt doorgaans plaats tussen 15 en 18 meter onder het oceaanoppervlak. Sommige soorten kunnen tot 20 minuten onder water blijven. Pinguïns voeden zich in zee, hun prooi heel ingeslikt tijdens het zwemmen. Soorten zoals Adélies en Koningspinguïns reizen afstanden tot 900 kilometer van hun kolonies om te voeden. Pinguïns gebruiken ook gaten in het ijs voor voeding wanneer visgronden ver weg zijn.
Pinguïns gebruiken hun prikkelige tongen, krachtige kaken en scherpe snavels om hun prooi te vangen en heel in te slikken. Het inslikken van heel voedsel stelt hen in staat om snel te voeden op zoveel mogelijk zonder tijd te verspillen aan kauwen. De grootte van de soort bepaalt de hoeveelheid die ze eten; echter, pinguïns neigen ertoe meer te eten wanneer voedsel overvloedig is om vetreserves op te bouwen voor tijden van schaarste en vasten. Pinguïns hydrateren zich door verse sneeuw te eten en zeewater te drinken, omdat hun lichamen klieren bevatten voor het afscheiden van overtollig zout.
Pinguïns vasten jaarlijks en bouwen vetlagen op om hun energieniveaus te handhaven. Volgens Sea World vasten pinguïns tijdens het broedseizoen en verlaten hun nesten niet om te voeden tijdens de uitbroed- en nestelperiodes. De vogels vasten ook tijdens de verving omdat ze niet in het water kunnen zonder de waterafstotende en isolerende eigenschappen van hun veren. De vastenperiode varieert tussen geslacht en soort, met de mannetjes van de Konings- en Keizerspinguïns de langste vastenperiodes van respectievelijk tot 54 en 120 dagen.
Er zijn verschillende ondersoorten van bruine beer, waaronder Alaskaanse, grizzly, Europese, Syrische en Kodiak. Ze zijn inheems in Noord-Amerika, Azië en Europa. Bruine beren zijn Noord-Amerikas grootste allteter; ze hebben een gemengd dieet van planten en dieren. Bruine beren besteden de warmere m
Reuzemiereneters Bekendste miereneter. Lange snuit/tong, perfect voor mierenhopen. Klauwen maken opening, dan gieren op inhoud, snel eten om steken te vermijden. Nooit mierenhoop vernielen, terugkeren later. Duizenden mieren/dag. Tropische bossen/graslanden Centraal/Zuid-Amerika. Horenschildpadden
Elke plant, dier en micro-organisme samen met zijn omgeving vormt diverse ecosystemen. Voor een functionerend ecosysteem moeten voldoende voedsel en schuilplaats beschikbaar zijn. Elke bewoner speelt een cruciale rol. Buiteninvloeden (menselijk ingrijpen, natuurrampen) kunnen het bestaan bedreigen.
