De Federal Aviation Administration (FAA) is het overheidsorgaan verantwoordelijk voor de regeling van de veiligheid van commercieel luchtvaartverkeer. De FAA stelt, onder andere taken, licentiënormen voor piloten vast. De FAA stelt minimale certificeringsvereisten voor piloten, vlieginstructeurs en grondpersoneel. Certificeringsvereisten omvatten diverse verplichtingen, waaronder de noodzaak voor piloten om vaardigheid in vliegen te tonen, en lopende test- en onderwijsvereisten.
Pilootcertificering is een van verschillende typen Airman-certificaten uitgegeven door de FAA, en is conclusief bewijs dat een individu geautoriseerd en uitgerust is om een vliegtuig te vliegen. Meeste luchtvaartmaatschappijen, naast burgerwetten, vereisen dat piloten gecertificeerd zijn door een geaccrediteerd orgaan, met name commerciële piloten.
Een piloot wordt gecertificeerd onder de Code of Federal Regulations (Federal Aviation Regulations). Delen 61 en 141 van Titel 14 van de Code stellen de regels en voorschriften voor pilootcertificering vast.
Piloten worden gecertificeerd om alleen specifieke typen vliegtuigen te vliegen, afhankelijk van hun vaardigheden en kwalificaties. De brede categorieën waarin een piloot gecertificeerd kan worden zijn: gewichtverschuivingsbesturing, aangedreven parachutes, aangedreven lift, vliegers, lichter-dan-lucht, rotorcrafts en vliegtuigen.
Deze brede categorieën worden verder onderverdeeld in verschillende klassen van certificering. De piloot moet een specifieke "class" rating bezitten om die specifieke klasse vliegtuig te vliegen. Bijvoorbeeld: de categorie vliegtuig omvat eenmotorige en multimotorige landvliegtuigen, en eenmotorige en multimotorige zeevliegtuigen. Een piloot met alleen certificering voor eenmotorige landvliegtuigen mag geen multimotorig landvliegtuig of een van de andere 3 typen vliegen. De categorie lichter-dan-lucht is verdeeld in ballons en lucht schepen. De rotorcraft categorie heeft een helikopterklasse en een gyroplane klasse. De aangedreven parachute categorie heeft zowel aangedreven parachutes voor land als voor zee. De gewichtverschuivingsbesturing categorie heeft een land- en een zeeklasse.
De piloot moet een certificaat hebben binnen de brede categorie, en binnen de klasse, om in aanmerking te komen voor het vliegen van dat type vliegtuig.
Naast verschillende klassen bereiken piloten ook verschillende certificeringsniveaus die verschillende privileges met zich meebrengen. Er zijn 6 niveaus van pilootcertificering: Student, Sport, Recreational, Private, Commercial en Airline Transport Pilot. Studentpilootcertificering berechtigt een student om alleen met een vlieginstructeur of onder andere beperkte omstandigheden te vliegen. Sportpiloten zijn geautoriseerd om alleen lichte sportvliegtuigen te vliegen. Recreatieve piloten mogen pleziervliegtuigen vliegen — tot 180 pk met 4 zitplaatsen of minder — overdag. Private piloten mogen pleziervliegtuigen vliegen voor persoonlijke of zakelijke redenen op elk moment. Private piloten mogen doorgaans geen geld vragen voor vluchtdiensten. Commerciële pilootcertificering stelt een piloot in staat om voor loon te vliegen en compensatie te ontvangen. Het hoogste certificeringsniveau — Airline Transport Pilot (ATP) certificering — is vereist om voor een geplande, commerciële luchtvaartmaatschappij te vliegen.
Naast algemene certificering is een specifieke type rating vereist voor bepaalde makes en modellen vliegtuigen. Type ratings zijn vereist voor vliegtuigen die zwaarder zijn dan 5.670 kg (12.500 lbs) en/of aangedreven worden door een turbojet.
Een piloot kan een Private of Commercial Certificering aanvullen met een instrument rating. Instrument ratings of pilootcertificeringen mogen meerdere privilegeniveaus autoriseren, afhankelijk van de vliegtuigcategorie. Bijvoorbeeld: een piloot met een Airline Transport Certificate is automatisch bevoegd om private recreatieve vliegtuigen te vliegen — inclusief eenmotorige of vliegers — maar alleen met commerciële privileges.
Studentpiloten kunnen een Student Pilot Certificate verkrijgen van een FAA-inspecteur of FAA-aangewezen Pilot Examiner. Studentpiloten moeten een 3e-klas medisch keuringscertificaat bezitten (d.w.z. een Aviation Medical Examiner of AME). Ze moeten minstens 14 jaar zijn voor vliegers of ballonnen, en minstens 16 jaar voor andere klassen vliegtuigen. Ze moeten Engels goed genoeg begrijpen om te lezen, spreken en begrijpen. Ze moeten een kennisexamen halen dat hun kennis aantoont van luchtvaartregels en procedures voor relevante luchthavens, vluchteigenschappen en operaties voor het gewenste vliegtuig, luchthavenverkeerspatronen en botsingsvermijding. Ze moeten een bepaald aantal vliegurens loggen en manoeuvres en procedures relevant voor het vliegtuig demonstreren, inclusief rollen, opstijgen, landen in diverse weersomstandigheden, recht vliegen, bochten en dalingen. Ze moeten ook kennis tonen van noodprocedures en grondreferentiemanoeuvres.
Studentpiloten mogen alleen solo vliegen, en het certificaat is geldig tot 24 dagen na afgifte.
De Sport Pilot certificering werd in 2004 ingesteld om de drempels voor vliegen te verlagen. Het certificaat stelt piloten in staat om kleinere, lagere powered vliegtuigen voor recreatief gebruik te vliegen. Een student moet eerst een Student Pilot Certificate verkrijgen voordat hij sportpiloot wordt. Eenmaal dit verkregen, moet een trainee de additionele kwalificaties halen. Sportpiloten moeten minstens 17 jaar zijn, en vlot in het Engels. Ze moeten een geschreven en praktisch examen halen, en een AME bezitten. Sportpiloten moeten minstens 15 uur vlieginstructie hebben met een gekwalificeerde instructeur, inclusief 2 uur cross-country instructie en 5 uur solo vlucht. Sportpiloten moeten ook een additionele 5 uur solo vlucht hebben, inclusief minstens één solo cross-country vlucht van 75 mijl of meer, met opstijging en volle landing. Studenten moeten de certificering binnen 60 dagen na hun laatste 3 uur duale instructie verkrijgen. Sportpiloten mogen slechts 1 passagier meenemen. Ze moeten overdag vliegen, en onder 10.000 voet blijven.
Recreatieve Piloot Certificering is een aanvulling op de Sport Pilot Certificering. Extra vliegtijd is vereist, en extra privileges worden verleend.
De Private Pilot Certificate is het populairste vluchtcertificaat. Het stelt piloten in staat om elk vliegtuig binnen hun klasse rating te vliegen voor niet-commerciële doeleinden. Private piloten moeten 17 jaar zijn, vlot in het Engels, en AME certificering hebben. Ze moeten een kennis- en praktisch examen halen. Ze moeten minstens 40 uur vluchttijd loggen, inclusief 20 uur met instructeur, 10 uur solo vlucht en 10 uur cross-country vlucht. Specifieke vereisten voor solo vlucht: 1 cross-country vlucht van minstens 150 zeemijlen, inclusief volle stop landings op minstens 3 punten en 1 volle rechte lijn vlucht van minstens 50 zeemijlen. Om gecertificeerd te zijn voor nachtvlucht, moet een private piloot minstens 3 uur nachtvluchttijd hebben, evenals 1 cross-country vlucht van 100 zeemijlen of langer. Ze moeten ook 10 opstijgingen en landings met volle stop hebben. Tenslotte vereisen ze een additionele 3 uur vluchttraining gerelateerd aan instrumenten en besturing.
Commerciële piloten zijn gerechtigd op compensatie voor vliegen. Om een commercieel pilootcertificaat te verkrijgen, moeten piloten minstens 18 jaar zijn, vlot in het Engels, en al een private pilootcertificaat bezitten. Ze moeten ook een gespecificeerde hoeveelheid training, ervaring en vluchttijd loggen. Piloten moeten een 100-vragen kennisexamen halen, alsook een mondeling en praktisch vluchtexamen beheerd door een FAA-aangewezen examiner of inspecteur. Voor piloten die gelicentieerd worden onder FAA Part 61, moeten commerciële piloten minstens 250 uur vluchttijd hebben inclusief 20 uur met instructeur, en 10 uur solo vlucht. Ze moeten meerdere cross-country vluchten van meer dan 50 zeemijlen hebben. Om gecertificeerd te worden onder FAA Part 141, moeten commerciële piloten minstens 190 uur vluchttijd hebben, inclusief 55 uur met instructeur en 10 uur solo vlucht. Ze moeten meerdere cross-country en solo vluchten hebben. Tenslotte zijn nachtvluchten vereist.
Airline Transport Pilot Certificering is het hoogste certificeringsniveau. Alle luchtvaartmaatschappijpiloten hebben ATP-certificaten. Piloten moeten minstens 23 jaar zijn, vlot in schrijven, en goed moreel karakter hebben. ATP certificering vereist 1500 uur vluchttijd, inclusief 500 uur cross-country vluchttijd. ATP piloten moeten ook een moeilijk geschreven examen halen.
Het kennisexamen vereist om piloot te worden is doorgaans een voorvereiste voor praktische examens. Kennisexamens worden soms "geschreven" examens genoemd en zijn doorgaans 2 jaar geldig vanaf de datum dat ze gehaald zijn. Om in aanmerking te komen voor een kennisexamen, moet de aanvrager doorgaans een ondertekend formulier of toestemming hebben van een vlieg- of grondinstructeur die een grondcursus heeft gegeven of de zelfstudieprocedure van de pilootaanvrager heeft beoordeeld.
Het praktische examen om piloot te worden wordt beheerd door een FAA-inspecteur of pilootexaminer. Praktische examens bestaan doorgaans uit een mondeling examen en een vluchtest op het vliegtuig. Als een piloot een praktisch examen haalt, wordt een tijdelijk certificaat uitgegeven op het juiste niveau.
De FAA kan een beperkt certificaat uitgeven als een piloot niet alle relevante vaardigheden aantoont die nodig zijn om alle privileges binnen een rating uit te oefenen.
Iedereen die een motorvoertuig in Duitsland bestuurt, moet een geldig rijbewijs bezitten, bekend als Führerschein. Amerikaanse burgers mogen hun bestaande rijbewijs gebruiken voor een periode van maximaal 12 maanden, mits ze hun voornemen registreren. Wie langer blijft, kan zijn rijbewijs omruilen v
Een CPAP is een continuous positive airway pressure-apparaat. De FAA klassificeert een CPAP samen met ventilatoren, respirators en portable oxygen concentrators (POCs). Department of Transportation (DOT) regels vereisen dat vliegtuigen met een capaciteit van 19 of meer zitplaatsen passagiers met een
De luchtvaartindustrie is een wijd en divers systeem dat voortdurend voortgaat en verandert. Als resultaat moeten de veiligheidstraining en standaarden regelmatig worden bijgewerkt en beoordeeld. Volgens de website van de Federal Aviation Administration (FAA) is het doel van de organisatie om alle p
