Geschiedenis van de Mexicaanse sarape

De sarape is een knielang garment gemaakt van twee identieke dekens die aan één rand samen zijn genaaid, behalve een centrale, hoofgrootte opening. Het wordt hangend van de schouders gedragen, of op een schouder gevouwen. De sarape was oorspronkelijk van katoen en ixtle, een maguey (Agave) vezel, met traditionele ontwerpen die thuishuis, familie of sociale status identificeerden. De naam "sarape" ontstaat in het productiecentrum Saltillo, Coahuila. In verschillende delen van Mexico en Guatemala heeft het garment verschillende namen.

Inheemse katoen

Gossypium hirsutum, de meest geplant katoensoort, is een inheemse Mexicaanse struik, gekweekt in pre-Columbiaanse tijd. Katoenen, sarape-achtige "tilma" schorten werden geweven op "backstrap weefgetouwen", met het ene einde om de wever gebonden en het andere aan een boom hangend. Tilma's waren beddekens die door de armen als jas gedragen werden. Zestiende-eeuwse kolonisten vestigden een wolindustrie in Mexico, wat wol sarape's stimuleerde, maar in 19e-eeuws Spaans California waren geborduurde en fluweelgetrimde zwarte katoenen broadcloth sarape's een rijkdomssymbool.

Spaans wol

Vóór de conquistadors voerden de Tlaxcaltecs continue oorlog met de Azteken, dus zij voegden zich bij Cortés om Moctezuma teवरwerpen. Als Spaanse bondgenoten en katholieke bekeerden kregen Tlaxcaltecs land toegekend naarmate de Spanjaren veroverden. Saltillo, aan de zuidelijke rand van de Chihuahua-woestijn, was de noordelijkste uitpost van Nieuw-Spanje in 1577. In 1591 verhuisden 400 Tlaxcaltec-families naar Saltillo, met Spaanse schapen en de koloniale weverijindustrie meegebracht.

Saltillo

De Spanjaarden introduceerden wolweven in geframede, rechthoekige horizontale weefstolen die een fijn, strak, waterdicht weefsel produceerden, zowel zacht als stevig. Net als middeleeuws Spanje de uitvoer van schaaprassen verbond, werden de weefgeheimen van Saltillo ook bewaakt. Een sarape vereist tot twee jaar weven en was een dure aankoop. De unieke vakmanschap van handgeweven sarape's behield hun hoge waarde na de mechanisatie van wolweven. Ze werden met traditioneel ambacht gemaakt tot 1850.

Ontwerpen

Vroegere Saltillo sarape's hadden centrale medaillons in diamantvorm gevormd door twee driehoeken die samenkwamen toen de twee dekens van de sarape werden genaaid. Typische 19e-eeuwse ontwerpen waren complexer, gebaseerd op heldere kleurstrepen op een neutrale achtergrond, met strepen gekruist door zigzag trappenpatronen. Saltillo sarape's waren gemaakt van heldere plantaardige kleurstoffen, maar leken niet op de supersatureerde tinten van synthetische aniline kleurstoffen die nu gebruikt worden voor massaproductie souvenir sarape's.

Culturele betekenis

In 1910 waren de sarape en de sombrero roeperende symbolen van de Mexicaanse Revolutie, maar in 1531 werd de "tilma" sarape een hybride icoon van kolonialisme en verzet. In december rapporteerde een inheemse Mexicaan gedoopt als Juan Diego dat de Maagd hem vroeg een kerk te bouwen op Tepeyac Heuvel, nu in metro Mexico-Stad. Toen de koppige bisschop dit rapport niet geloofde, gaf de Maagd Juan Diego een bos Spaans rozen voor de bisschop in mid-winter. Toen Juan Diego zijn tilma open deed voor de rozen, was de afbeelding van de Maagd eronder.