Geschiedenis van On-Board Diagnostiek in de Luchtvaart

On-board diagnostische systemen waarschuwen monteurs voor motorproblemen. Dit kan bijdragen aan de levensduur van multimiljardaire commerciële vloot. De technologie begon te evolueren kort na de Tweede Wereldoorlog toen vluchtdatarecorders gangbaar werden.

On-Board Diagnostiek (OBD)

• On-board diagnostische systemen, vaak OBD-systemen genoemd, verwijzen naar een computercomponent die een motor en motorprestaties in een vliegtuig monitort. Het systeem lijkt op wat in moderne auto's beschikbaar is. Een OBD registreert foutcodes die een monteur kan uitlezen om problemen op te sporen.

Geschiedenis

• Consumers kennen OBD-systemen uit auto's, die dateren uit de jaren '70. De technologie evolueert sinds de eerste Amerikaanse gasturbine-motor in 1942 de lucht opging. De eerste vliegtuigmotoren were hydromechanisch en afhankelijk van het gehoor en gezichtsvermogen van een ervaren monteur om problemen te detecteren.

Black Box

• OBD-systemen verschillen van vluchtdatarecorders, de toestellen vaak de "zwarte doos" genoemd. Het Civil Aeronautics Board (voorganger van de FAA) schreef zwarte dozen voor in de jaren '50 en '60. Zwarthoofden worden soms gezien als een stap in de OBD-ontwikkeling. In de jaren '90 ontwikkelde Smith Industries een toestel dat zowel stem- als diagnostische recorder was.

Evolutie

• OBD-systemen maken het moderne vliegtuigen mogelijk om bijna alles wat tijdens de vlucht gebeurt te registreren. Commerciële helikopters gebruiken vergelijkbare technologie als militaire Chinooks die vluchttijd, trillingen en motortemperatuur monitoren. Dit haalt menselijke fouten en afrondingsfouten uit de vergelijking voor geplande onderhoudsbeurten.