Het populaire beeld van een locomotief is die van de 19e eeuw en de eerste treinen, die op stoom gedreven werden door het verbranden van hout of steenkool. Toch was dit niet het enigste type trein in die eeuw. Uitvinders wisten tijdens de Tweede Industriële Revolutie (1860-1914) elektriciteit te benutten. Een van de eerste toepassingen was het aandrijven van een nieuw type locomotief: de elektrische locomotief.
Op 29 april 1851 ontwikkelde professor Page van de Smithsonian Institution een trein die de vijf mijl (8 km) tussen Washington D.C. en Bladensburg, MD aflegde. Hij slaagde erin zijn 10,5 ton zware locomotief 30 km/u te laten rijden — een prestatie, gegeven de eerdere snelheden van 6 km/u. Vroegere experimenten als deze bewijzen dat het concept van elektrische locomotieven werkte. Uiteindelijk faalden deze motoren door het batterijsysteem. Zonder een constante lading waren de motoren uitsluitend afhankelijk van batterijen.
In 1879 demonstreerde Werner von Siemens in Berlijn zijn elektrische locomotief. Het voer tot dertig passagiers met 6 km/u over 600 meter spoor. Het werd gevoed door elektriciteit via een derde rail. Siemens bouwde in 1881 de eerste openbare elektrische spoorlijn, nabij Berlijn. De uitvinding greep snel om zich heen: in 1883 openden elektrische spoorlijnen in Engeland en New York. Vooral in stedelijke gebieden volgden meer elektrificatie. Een groot nadeel van de stoomlocomotief was dat het gloeiende vonken uistootte die branden langs de sporen konden veroorzaken. Een ander nadeel was de vervuiling. Met de elektrische locomotief konden beide problemen worden vermeden.
In de vroege 20e eeuw ging de elektrificatie van spoorlijnen door. Landen als Engeland, de Verenigde Staten, Duitsland en Italië speelden een leidende rol. Elektrische locomotieven zijn vandaag nog in gebruik. Sommige landen, zoals Zwitserland, hebben uitgebreid geëlectrificeerde netwerken. Andere, zoals de VS, steunen voornamelijk op diesellocomotieven. Elektrisch spoor wordt nu vooral voor reizigersverkeer gebruikt, bijvoorbeeld metrostelsels in New York, Washington D.C. en Chicago.
Oorspronkelijk gebruikten elektrische locomotieven gelijkstroom (DC), maar lieten door de lage spanning en de noodzaak van frequente omsporstations. In de jaren dertig werd wisselstroom (AC) geadopteerd. Dit loste de DC-problemen op, met als enig nadeel een lagere tractie. Twee manieren van stroomvoorziening: bovendraad met pantografen en schoenen, of een derde rail langs de hoofsporen waar de schoenen van de locomotief stroom afnemen.
Tamborine Mountain is een 518 meter hoge piek in de Scenic Rim van zuidoost Queensland, Australië. De berg ligt ongeveer 50 kilometer van de beroemde Gold Coast, en zijn rijk flora heeft hem de bijnaam The Green Behind The Gold opgeleverd. Geologische Geschiedenis Tamborine Mountain werd gecreëerd
Hoewel vliegtuigmodellen kunnen komen en gaan, vormt het concept van voortstuwing de kern van de luchtvaartgeschiedenis. Ducted fan jets die aangedreven worden door elektrische generatie werken niet alleen goed voor modelvliegtuigen, maar ze kunnen een model zijn voor de toekomst van luchtvaart. Ter
Treinhoornen waren een vereiste veiligheidsmaatregel in de VS vanaf begin 20e eeuw, volgens de Federal Railroad Administration. K2-hoornen zijn een vorm van standaard locomotieffluit, primair gebruikt op locomotieven geëxporteerd vanuit de VS. Railpower RP20BD en RP20CD locomotieven opereren domesti
