Elektrische locomotieven in de Geschiedenis: 1851

Het populaire beeld van een locomotief is die van de 19e eeuw en het begin van de treinen . Deze treinen gebruikt stoomkracht bij verbranding van hout of kolen . Dit was echter niet het enige type trein in gebruik in de 19e eeuw . Uitvinders waren uiteindelijk in staat om elektriciteit te benutten tijdens de Tweede Industriële Revolutie ( 1860-1914 ) . Een van de eerste toepassingen van elektriciteit was om stroom te leveren aan een nieuw type locomotief, de elektrische locomotief . Vroege Experimenten

Op 29 april 1851 , hoogleraar Pagina van het Smithsonian Institution ontwikkelde een trein die de vijf mijl gereisd tussen Washington , DC en Bladensburg , MD . Hij slaagde erin zijn 10,5 ton locomotief om te reizen op 19 mijl per uur - een hele prestatie gezien de vorige snelheden waren vier mijl per uur . Vroege experimenten zoals deze ontmoeting met een mate van succes door te bewijzen dat het concept van de elektrische locomotieven zou kunnen werken. Uiteindelijk , deze motoren waren mislukkingen te wijten aan het batterijsysteem . Zonder een constante last die door het systeem werden de motoren uitsluitend aangedreven door batterijen .
Het begin van Electric Railways

In 1879 , in Berlijn , Werner von Siemens aangetoond zijn elektrische locomotief . Het droeg tot dertig passagiers op 4 mijl per uur meer dan 600 meter van het spoor . Hij werd aangedreven door elektriciteit die door een derde rail . Siemens ging op de eerste openbare spoorlijn met behulp van elektriciteit , in de buurt van Berlijn op te bouwen in 1881 . De uitvinding snel gevangen , en in 1883 een tram geopend in Engeland en in New York . Verdere elektrische spoorwegen geopend, met een bijzondere nadruk in stedelijke gebieden . Een ernstig nadeel van de stoomlocomotief was dat het uitgespuwd hete sintels die branden langs de sporen kunnen veroorzaken . Een ander nadeel van de stoommachine was de vervuiling het creëerde . Met de elektrische locomotief , kunnen beide problemen worden vermeden .
20e eeuw

In het begin van de 20e eeuw , de elektrificatie van de spoorlijnen voortgezet. Landen zoals Engeland , de Verenigde Staten , Duitsland en Italië als speerpunt de ontwikkeling van elektrische spoorwegen. Elektrische locomotieven zijn nog steeds in gebruik . Sommige landen, zoals Zwitserland , hebben uitgebreid geëlektrificeerde rails. Anderen, zoals de Verenigde Staten , voornamelijk afhankelijk zijn van de nieuwere diesel ontwerp in plaats van elektrisch. Elektrische rail vandaag wordt vooral gebruikt voor personenvervoer , in plaats van vracht. Enkele voorbeelden van elektrische passagierstreinen zijn de metro- systemen in New York , Washington DC en Chicago .
De winning van elektriciteit

Oorspronkelijk was de elektrische locomotieven die gelijkstroom ( DC) vermogen , maar last van de lage spanning en de noodzaak voor frequente onderstations om de macht te behouden . In de jaren 1930 , wisselstroom ( AC ) werd aangenomen als een middel om de macht van de elektrische locomotieven . Het loste de problemen in verband met gelijkstroom en bracht slechts een lagere tractie als een nadeel . Twee verschillende middelen de stroomvoorziening van de motor . De eerste is een set van kabels die worden uitgevoerd boven de baan . Een overhead apparaat dat bekend staat als een pantograaf wordt aangesloten op de draad , terwijl de 'schoenen' het verzamelen van de elektriciteit. De andere methode om de macht is langs een derde rail die langs de twee belangrijkste rails loopt . De locomotief 'schoenen' lopen langs de derde rail , het verzamelen van power .